Την ανάγκη η ιστορική μνήμη της 28ης Οκτωβρίου να μεταφράζεται σε ενότητα, δημοκρατική ευθύνη και συνέχιση του αγώνα για μια Κύπρο απαλλαγμένη από την κατοχή υπογράμμισε ο Υφυπουργός Μετανάστευσης και Διεθνούς Προστασίας, δρ Νικόλας Α. Ιωαννίδης, σε επετειακή εκδήλωση του Εθνικού Σωματείου «ΔΟΞΑ» Στροβόλου.
Στην ομιλία του για την επέτειο της 28ης Οκτωβρίου 1940, ανέφερε ότι η εκδήλωση αποδίδει τιμή σε όσους υπερασπίστηκαν την εδαφική ακεραιότητα και την ελευθερία της Ελλάδας, ενώ παράλληλα υπενθυμίζει την ευθύνη των επόμενων γενεών να εφαρμόζουν το παράδειγμά τους.
Η αντίσταση του 1940 και το μήνυμα της ενότητας
Ο Υφυπουργός σημείωσε ότι η 28η Οκτωβρίου καταδεικνύει πως ακόμη και ένας μικρός λαός μπορεί να προασπίσει την ελευθερία του, παρά την υπεροχή του αντιπάλου και τις δυσμενείς πιθανότητες.
Αναφερόμενος στο τελεσίγραφο της φασιστικής Ιταλίας και του Άξονα, τόνισε ότι η απαίτηση για είσοδο ξένων στρατευμάτων και κατάληψη στρατηγικών σημείων ισοδυναμούσε με παραίτηση της Ελλάδας από την κυριαρχία της. Η ελληνική απάντηση, η οποία αποτυπώθηκε στη συλλογική μνήμη ως το ιστορικό «ΟΧΙ», εξελίχθηκε, όπως είπε, σε ευρύτερη λαϊκή απόφαση που υπερασπίστηκαν οι ένοπλες δυνάμεις και η κοινωνία.
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στον αγώνα στα βουνά της Πίνδου, στην απόκρουση της εισβολής και στη νικηφόρα αντεπίθεση του ελληνικού στρατού, την οποία χαρακτήρισε μία από τις πρώτες μεγάλες συμμαχικές επιτυχίες απέναντι στην προέλαση του Άξονα στην Ευρώπη.
Υπογράμμισε επίσης ότι η προσπάθεια δεν περιορίστηκε στο πεδίο των μαχών. Μητέρες, οι γυναίκες της Πίνδου και οικογένειες που στερήθηκαν εισόδημα και ασφάλεια συνέβαλαν από το δικό τους μετερίζι, δημιουργώντας την ομοψυχία που επέτρεψε στον λαό να υπερβεί τις δυνάμεις του.
Κατά τον δρα Ιωαννίδη, το διαχρονικό δίδαγμα είναι ότι η ενότητα απαιτεί την πρόταξη του συλλογικού καθήκοντος έναντι του προσωπικού οφέλους και ότι το κοινό καλό δεν διαφυλάσσεται χωρίς συλλογική προσπάθεια.
Η κυπριακή συμμετοχή στον συμμαχικό αγώνα
Ο Υφυπουργός αναφέρθηκε εκτενώς στη συμβολή της Κύπρου, επισημαίνοντας ότι οι Έλληνες του νησιού, παρότι βρίσκονταν ακόμη υπό βρετανική αποικιακή κυριαρχία, αντιμετώπισαν την εισβολή στην Ελλάδα ως επίθεση και κατά των ιδίων.
Όπως ανέφερε, χιλιάδες Κύπριοι εθελοντές εντάχθηκαν στον συμμαχικό αγώνα και υπηρέτησαν σε μέτωπα της Ευρώπης, της Μέσης Ανατολής και της Αφρικής, τόσο σε πολεμικές επιχειρήσεις όσο και σε υπηρεσίες υποστήριξης. Η συμμετοχή τους συνοδεύτηκε από κακουχίες, αιχμαλωσία και απώλειες.
Για τον κυπριακό ελληνισμό, πρόσθεσε, ο αγώνας κατά του Άξονα συνδεόταν και με την προσδοκία ότι η επικράτηση των Συμμάχων και της δημοκρατίας θα οδηγούσε στην αυτοδιάθεση και στην Ένωση με την Ελλάδα. Συνέδεσε αυτή την παρακαταθήκη με τον απελευθερωτικό αγώνα της ΕΟΚΑ την περίοδο 1955-1959, διευκρινίζοντας ότι οι ιστορικές συνθήκες ήταν διαφορετικές, αλλά κοινό παρέμενε το αίτημα να μη ζει ένας λαός σύμφωνα με τη βούληση τυράννων.
«Ανεκπλήρωτη εθνική επιδίωξη» η ελευθερία στην Κύπρο
Περνώντας στη σημερινή κυπριακή πραγματικότητα, ο δρ Ιωαννίδης ανέφερε ότι η ελευθερία εξακολουθεί να αποτελεί ανεκπλήρωτη εθνική επιδίωξη. Όπως είπε, 52 χρόνια μετά την τουρκική εισβολή, οι εκτοπισμένοι εξακολουθούν να στερούνται τις εστίες και τις περιουσίες τους, οικογένειες αναζητούν τους αγνοουμένους τους και τόποι που συνδέονται με την πίστη και την ιστορική συνέχεια έχουν συληθεί από τον τουρκικό στρατό κατοχής.
Τόνισε ότι αποτελεί χρέος να εμποδιστεί η εδραίωση της κατοχής ως κανονικότητας, τόσο επί του εδάφους όσο και στη συλλογική συνείδηση. Επισήμανε ακόμη ότι η παρανομία δεν παράγει δίκαιο και ότι η πάροδος του χρόνου δεν περιορίζει τα δικαιώματα στα κατεχόμενα εδάφη.
Σύμφωνα με τον Υφυπουργό, η Πολιτεία εργάζεται για την απελευθέρωση της Κύπρου στο πλαίσιο του διεθνούς και του ευρωπαϊκού δικαίου, διαφυλάσσοντας ταυτόχρονα την κρατική υπόσταση της Κυπριακής Δημοκρατίας. Πρόσθεσε, ωστόσο, ότι η προσπάθεια δεν μπορεί να περιορίζεται στην κρατική δράση, αλλά απαιτεί ενημερωμένους πολίτες, προσήλωση στο δίκαιο, τεκμηρίωση και σταθερό προσανατολισμό.
Ο ρόλος της «ΔΟΞΑΣ» και η διαπαιδαγώγηση των νέων
Ο δρ Ιωαννίδης στάθηκε και στον ρόλο των σωματείων στη διαμόρφωση πολιτών, σημειώνοντας ότι η Πολιτεία και το σχολείο έχουν καθοριστικές ευθύνες, αλλά η κοινωνικοποίηση και η αίσθηση συμμετοχής σε ένα σύνολο καλλιεργούνται και μέσα σε συλλογικούς χώρους.
Αναφέρθηκε στην εξηκονταετή διαδρομή της «ΔΟΞΑΣ» Στροβόλου, από την ίδρυσή της το 1966, υπογραμμίζοντας ότι το σωματείο αποτελεί κοινή εστία αθλητικής, κοινωνικής και εθνικής αναφοράς.
Επισήμανε ότι ο αθλητισμός διδάσκει στους νέους πειθαρχία, σεβασμό στους κανόνες και συμμετοχή στην ομαδική προσπάθεια. Όταν συνδέεται με τον πολιτισμό, την κοινωνική προσφορά και τη γνώση της ιστορίας, πρόσθεσε, ένα σωματείο μπορεί να συμβάλει στη διαμόρφωση πολιτών με ήθος, συνείδηση και διάθεση προσφοράς.
Κλείνοντας, κάλεσε σε διαφύλαξη της γλώσσας, της πίστης και των παραδόσεων, σε ανιδιοτελή υπηρεσία της Δημοκρατίας και σε αλληλεγγύη. Υπογράμμισε ότι η μνήμη του «ΟΧΙ» πρέπει να διατηρεί την κοινωνία σε εγρήγορση απέναντι στην αδικία και να ενώνει την προσπάθεια για μια Κύπρο απαλλαγμένη από την κατοχή.
Αρχική πηγή: Κυπριακή Δημοκρατία – Ομιλία του Υφυπουργού Μετανάστευσης και Διεθνούς Προστασίας
