«Μα πόσα κόμματα θέλετε πια μέσα στη Βουλή;»
Ερώτηση χωρίς λογικό υπόβαθρο. Όσο περισσότερα τόσο καλύτερα για πολλούς λόγους.
Γράφει ο Παπα – Ράτσης
Συνήθως αυτή η ερώτηση εκφέρεται με ύφος ανθρώπου που μόλις είδε τρία διαφορετικά τηλεκοντρόλ στο τραπεζάκι και αποφάσισε ότι η κοινωνία κατέρρευσε.
«Πολλά κόμματα σημαίνει χάος».«Δεν μπορούν να συνεννοηθούν».«Θέλουμε σταθερότητα»..
Το ακούς και σκέφτεσαι πως, αν εφαρμόζαμε την ίδια λογική παντού, θα είχαμε:μόνο δύο ποδοσφαιρικές ομάδες (μία πρωταθλήτρια και μία που δεν τα κατάφερε τελευταία στιγμή), δύο είδη μουσικής και ένα μόνο καφέ. Σκέτο. Χωρίς ζάχαρη. Για όλους. Υπερβολική η παρομοίωση αλλά έχει βάση.
Κι όμως, όσο κουραστική ή χαοτική κι αν μοιάζει σε κάποιους η πολυφωνία, η ύπαρξη πολλών κομμάτων μέσα σε μία Βουλή δεν είναι απαραίτητα πρόβλημα της δημοκρατίας. Πολλές φορές είναι ακριβώς η απόδειξη ότι καταφέρνει και λειτουργεί.
Το πρόβλημα δεν είναι τα πολλά κόμματα. Είναι οι λίγες φωνές.
Ο κορυφαίος πολιτικός επιστήμονας Arend Lijphart αφιέρωσε μεγάλο μέρος της δουλειάς του στο να συγκρίνει διαφορετικά δημοκρατικά συστήματα. Και το βασικό του συμπέρασμα ήταν απλό:
Οι πιο υγιείς δημοκρατίες δεν είναι εκείνες όπου κυβερνά άνετα ένας μεγάλος νικητής χωρίς πολλή ενόχληση. Είναι εκείνες όπου η εξουσία μοιράζεται, διαπραγματεύεται και αναγκάζεται να ακούει περισσότερους ανθρώπους.
Γιατί όταν η πολιτική περιορίζεται σε δύο στρατόπεδα, όλα αρχίζουν να μοιάζουν με τελικό reality επιβίωσης.
Δεν υπάρχει «ας βρούμε μια μέση λύση».Υπάρχει μόνο:«ή εμείς ή αυτοί».
Αλλά έτσι η πολιτική παύει να είναι εργαλείο συνεννόησης και γίνεται ποδοσφαιρικό ντέρμπι με γραβάτες.
Η πόλωση ζει από τα δίπολα
Ο Αμερικανός πολιτικός αναλυτής Lee Drutman εξηγεί κάτι εξαιρετικά ενδιαφέρον: στα αυστηρά δικομματικά συστήματα, όλες οι διαφωνίες της κοινωνίας στριμώχνονται αναγκαστικά μέσα σε δύο τεράστια στρατόπεδα.
Είσαι λίγο πιο συντηρητικός οικονομικά αλλά φιλελεύθερος κοινωνικά;Καλή τύχη.
Είσαι προοδευτικός αλλά διαφωνείς με κάποια σημεία της «γραμμής»;Πάλι καλή τύχη.
Το αποτέλεσμα είναι πως οι άνθρωποι σταματούν να ψηφίζουν αυτό που τους εκφράζει και αρχίζουν να ψηφίζουν κυρίως αυτό που φοβούνται…
Διαβάστε περισσότερα
