«Μπήκα φυλακή για ναρκωτικά τζαι μέσα κατάλαβα ότι το πρόβλημα εν σταματά, απλώς αλλάσσει σ̆έρκα»
Της Μελούδα Κατελάρη*
Ο Φ.Κ. πέρασε τέσσερα χρόνια στις Κεντρικές Φυλακές, εκτίοντας ποινή για υπόθεση εισαγωγής ναρκωτικών τύπου Β, συγκεκριμένα κάνναβης. Η ποινή του περιλάμβανε 16 μήνες στην κλειστή φυλακή, τέσσερις μήνες στην ανοιχτή και ακόμη 12 μήνες με ηλεκτρονικό βραχιόλι. Σήμερα μιλά ανοιχτά για μια εμπειρία που, όπως λέει, «είτε σε διαλύει είτε σε κάμνει πιο δυνατό».
Πίσω από τα κάγκελα
Η πρώτη του μέρα στη φυλακή παραμένει χαραγμένη στη μνήμη του. Θυμάται ότι μόλις πέρασε την πύλη βρέθηκε μπροστά σε έναν καβγά με δεκάδες άτομα. «Πρώτο σκηνικό, καφκάς με περίπου 50 άτομα. Έχασα το φως μου τζαι κατάλαβα ότι τωρά τούτη εν η πραγματικότητα μου, είμαι στη φυλακή», λέει χαρακτηριστικά.
Εκείνη τη στιγμή συνειδητοποίησε ότι βρισκόταν σε έναν εντελώς διαφορετικό κόσμο, με δικούς του κανόνες και ισορροπίες. Η προσαρμογή δεν ήταν επιλογή αλλά αναγκαιότητα. Όπως περιγράφει, η φυλακή δεν σου αφήνει χρόνο να καταλάβεις τι συμβαίνει. Σε αναγκάζει από την πρώτη στιγμή να μάθεις πώς λειτουργεί.
Παρά τις δυσκολίες, η καθημερινότητα στην κλειστή φυλακή περιλάμβανε δραστηριότητες και προγράμματα. Ο ίδιος ξεχωρίζει το πρόγραμμα ΔΑΝΑΗ, το οποίο επικεντρωνόταν στην απεξάρτηση και τον αναμορφωτισμό των κρατουμένων. Υπήρχαν μαθήματα σχολείου, ξυλουργική, χορός, τέχνη, αγιογραφία και μουσική, ενώ λειτουργούσαν και γήπεδα καλαθόσφαιρας και πετόσφαιρας.
Ο ίδιος εργαζόταν ως βιβλιοθηκάριος, κάτι που του έδινε μια αίσθηση κανονικότητας μέσα σε ένα περιβάλλον όπου η κανονικότητα ήταν δυσεύρετη. Όπως εξηγεί, αυτές οι μικρές ρουτίνες λειτουργούσαν ως ανάσες μέσα στην καθημερινότητα της κράτησης.
Στην ανοιχτή φυλακή τα πράγματα ήταν διαφορετικά. Η εργασία ήταν υποχρεωτική και οι κρατούμενοι αναλάμβαναν διάφορα καθήκοντα, από εκπαίδευση σκύλων και διαχείριση ρουχισμού μέχρι καθαριότητα και αποκομιδή απορριμμάτων. Αργότερα, στο ΚΚΕΑ, η μέρα ακολουθούσε αυστηρό πρόγραμμα: εργασία από τις οκτώ το πρωί μέχρι τις τέσσερις το απόγευμα και στη συνέχεια επιστροφή στο κελί. Τα απογεύματα, όπως θυμάται, το μπάσκετ αποτελούσε μία από τις λίγες διεξόδους…
Διαβάστε περισσότερα
