Το Ανώτατο Δικαστήριο ακύρωσε το διάταγμα κατακράτησης τριών ηλεκτρονικών συσκευών με οπτικοακουστικό υλικό από το κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης της Μονής Οσίου Αββακούμ στο Φτερικούδι, κρίνοντας ότι εκδόθηκε χωρίς νόμιμη εξουσιοδότηση και καθ’ υπέρβαση της δικαιοδοσίας του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας.
Η απόφαση, ημερομηνίας 3 Νοεμβρίου 2026, εκδόθηκε ύστερα από έφεση του τέως ηγουμένου της Μονής, μοναχού Νεκτάριου. Το Ανώτατο έκανε δεκτούς τους τρεις από τους τέσσερις λόγους έφεσης, ακύρωσε την πρωτόδικη απόφαση και εξέδωσε προνομιακό ένταλμα Certiorari για ακύρωση του διατάγματος.
Απέρριψε, ωστόσο, τον τέταρτο λόγο έφεσης, ο οποίος αφορούσε τη νομιμότητα και την αναλογικότητα της κατακράτησης και επεξεργασίας ευαίσθητων δεδομένων υπό το πρίσμα της ΕΣΔΑ και του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Οι συσκευές παραδόθηκαν οικειοθελώς
Σύμφωνα με την απόφαση, τις τρεις συσκευές παρέδωσε οικειοθελώς στην Αστυνομία ο Αρχιμανδρίτης Βαρνάβας, ο οποίος είχε πρόσβαση σε αυτές. Στις 3 Ιουλίου 2025, το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας διέταξε την κατακράτησή τους, κατόπιν αιτήματος της Αστυνομίας.
Σκοπός ήταν η διερεύνηση καταγγελιών που αφορούσαν, μεταξύ άλλων, φερόμενες παραβιάσεις του Νόμου περί προστασίας φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας προσωπικών δεδομένων.
Με βάση τα γεγονότα της υπόθεσης, ο Μητροπολίτης Ταμασσού είχε καταγγείλει τη διάπραξη αδικημάτων οικονομικής φύσης από τον εφεσείοντα. Τα γεγονότα περιήλθαν σε γνώση του έπειτα από πληροφόρηση του Αρχιμανδρίτη Βαρνάβα, ο οποίος είχε πρόσβαση στο κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης της Μονής.
Παράλληλα, μοναχοί της Μονής, μεταξύ των οποίων και ο μοναχός Νεκτάριος, είχαν προβεί σε καταγγελίες εναντίον του Μητροπολίτη Ταμασσού, του Αρχιμανδρίτη Βαρνάβα και άλλων προσώπων για διάφορα ποινικά αδικήματα. Οι καταγγελίες αφορούσαν, μεταξύ άλλων, παραβιάσεις της νομοθεσίας για την προστασία προσωπικών δεδομένων, οι οποίες κατ’ ισχυρισμό διαπράχθηκαν εις βάρος τους στη Μονή και στη Μητρόπολη Ταμασσού.
Γιατί κρίθηκε άκυρο το διάταγμα
Το Ανώτατο έκρινε ότι οι συσκευές δεν κατασχέθηκαν στο πλαίσιο νόμιμης έρευνας, αλλά παραδόθηκαν οικειοθελώς στην Αστυνομία. Ως εκ τούτου, δεν μπορούσε να εφαρμοστεί το άρθρο 32 του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, στο οποίο στηρίχθηκε το διάταγμα κατακράτησης και το οποίο αφορά την κατακράτηση ή διάθεση αντικειμένων που κατασχέθηκαν δυνάμει εντάλματος έρευνας.
«Είναι σαφές κατά την κρίση μας ότι το διάταγμα κατακράτησης εκδόθηκε χωρίς νομική εξουσιοδότηση και καθ’ υπέρβαση της δικαιοδοσίας του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας», ανέφερε το Ανώτατο.
Δεν επηρεάζεται το δικαίωμα κατοχής της Αστυνομίας
Το Δικαστήριο διευκρίνισε ότι η ακύρωση του διατάγματος δεν στερεί από την Αστυνομία το δικαίωμα κατοχής των συσκευών, αφού αυτές παραδόθηκαν οικειοθελώς.
Όπως σημείωσε, «η πιο πάνω κατάληξη μας δεν επηρεάζει το δικαίωμα κατοχής από την Aστυνομία των επίδικων τεκμηρίων». Έκρινε, επίσης, ορθή την πρωτόδικη θέση ότι η Αστυνομία είχε νόμιμο δικαίωμα κατοχής των αντικειμένων.
Το κατά πόσο το συγκεκριμένο υλικό μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως μαρτυρία σε ενδεχόμενη ποινική διαδικασία αποτελεί, σύμφωνα με το Ανώτατο, διαφορετικό ζήτημα, το οποίο δεν μπορούσε να εξεταστεί στο πλαίσιο της αίτησης για προνομιακό ένταλμα.
Παράλληλα, διευκρινίστηκε ότι η κατοχή των συσκευών από την Αστυνομία δεν συνεπάγεται αυτομάτως πρόσβαση σε ιδιωτική επικοινωνία του εφεσείοντα ούτε της παρέχει σχετικό δικαίωμα. Με αυτή τη θέση το Ανώτατο απέρριψε τον τέταρτο λόγο έφεσης.
Καταλήγοντας, το Δικαστήριο εξέδωσε προνομιακό ένταλμα Certiorari, με το οποίο ακυρώθηκε το διάταγμα κατακράτησης των επίδικων τεκμηρίων που είχε εκδώσει το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας δυνάμει του άρθρου 32 του Κεφ. 155.
Πηγή: ΚΥΠΕ
