Το Ανώτατο Δικαστήριο απέρριψε αίτημα για άδεια προσβολής προηγούμενης απόφασης του Εφετείου σχετικά με την κράτηση υπόδικου, κρίνοντας ότι τα τρία νομικά ζητήματα που τέθηκαν δεν δικαιολογούσαν τη χορήγησή της.
Η υπόθεση αφορούσε απόφαση του Εφετείου της 10ης Ιουλίου 2026, με την οποία είχε απορριφθεί έφεση κατά απόφασης του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας, ημερομηνίας 23 Ιουνίου 2026.
Το πρωτόδικο δικαστήριο είχε διατάξει την κράτηση του αιτητή μέχρι τις 3 Αυγούστου 2026, όταν είχε προγραμματιστεί συνεδρία του Κακουργιοδικείου Λάρνακας για την εκδίκαση της υπόθεσης εναντίον του και άλλων προσώπων.
Οι λόγοι κράτησης και η θέση του αιτητή
Το Επαρχιακό Δικαστήριο είχε κρίνει ότι υπήρχε κίνδυνος φυγοδικίας, πιθανότητα διάπραξης νέων ομοειδών αδικημάτων και κίνδυνος επηρεασμού μαρτυρίας.
Με την έφεσή του, ο αιτητής υποστήριξε, μεταξύ άλλων, ότι παραβιάστηκε η αρχή της ίσης μεταχείρισης, επειδή δύο συγκατηγορούμενοί του αφέθηκαν ελεύθεροι υπό όρους.
Αμφισβήτησε επίσης τη βασιμότητα των λόγων κράτησης και ανέφερε ότι, κατά τη διάρκεια διαλείμματος της πρωτόδικης διαδικασίας, παρέμεινε υπό κράτηση χωρίς ρητή δικαστική διαταγή.
Μετά την απόρριψη της έφεσης, προσέφυγε στο Ανώτατο θέτοντας τρία νομικά ζητήματα. Αυτά αφορούσαν τη δυνατότητα προσαγωγής προφορικής μαρτυρίας σε διαδικασία κράτησης, τα όρια της δικαστικής εξουσίας κατά την εξέταση του κινδύνου επηρεασμού μαρτύρων και τη νομιμότητα συνέχισης της κράτησης στη διάρκεια διακοπής της διαδικασίας χωρίς ρητή αναφορά σε σχετική διαταγή.
Η κρίση του Ανώτατου
Σύμφωνα με την απόφαση, το Ανώτατο έκρινε ότι το Εφετείο δεν διαφοροποίησε την πάγια νομολογία για τις προϋποθέσεις κράτησης υπόδικου ούτε καθιέρωσε γενική απαγόρευση προφορικής μαρτυρίας σε τέτοιες διαδικασίες.
Το Εφετείο είχε αποφανθεί, με βάση τα συγκεκριμένα περιστατικά, ότι η προσαγωγή προφορικής μαρτυρίας θα οδηγούσε σε εκτεταμένη αξιολόγησή της και θα εξέτρεπε τη διαδικασία από τον σκοπό της.
Για τον κίνδυνο επηρεασμού μαρτυρίας, το Ανώτατο διαπίστωσε ότι το νομικό ζήτημα, όπως είχε διατυπωθεί στην αίτηση, δεν προέκυπτε από την απόφαση του Εφετείου.
Διευκρίνισε ακόμη ότι το Εφετείο δεν αποφάσισε πως επιτρέπεται κράτηση χωρίς δικαστική διαταγή. Έκρινε, αντίθετα, ότι η απουσία ρητής αναφοράς στη συνέχιση της κράτησης κατά τη διάρκεια διαλείμματος δεν καθιστούσε άκυρη την ήδη εξελισσόμενη διαδικασία.
Το Ανώτατο κατέληξε ότι δεν δικαιολογούνταν η αιτούμενη άδεια και απέρριψε την αίτηση, επιδικάζοντας έξοδα €2.000 υπέρ της Αστυνομίας.
Σημείωσε παράλληλα ότι η απόφαση δεν αποτελεί νέα κρίση για την ενοχή του αιτητή, αλλά αφορά αποκλειστικά το αίτημα για άδεια προσβολής της προηγούμενης απόφασης.
Οι κατηγορίες ενώπιον του Κακουργιοδικείου
Η υπόθεση στο Κακουργιοδικείο Λάρνακας αφορά σοβαρές καταγγελίες για εκβιασμούς, απειλές, οικονομική εκμετάλλευση και νομιμοποίηση εσόδων από παράνομες δραστηριότητες.
Οι κατηγορούμενοι αντιμετωπίζουν κατηγορίες που αφορούν συνωμοσία προς διάπραξη κακουργήματος, παράνομη κατοχή και μεταφορά πυροβόλου όπλου, παράνομη κατοχή εκρηκτικών υλών, εκβίαση, απαίτηση περιουσίας με απειλές, συμμετοχή σε εγκληματική οργάνωση και επίθεση με πρόκληση πραγματικής σωματικής βλάβης.
Πηγή: ΚΥΠΕ
