Η Δημόσια συζήτηση γύρω από την ετοιμότητα του κράτους σε ζητήματα πολιτικής προστασίας δεν είναι ούτε πολυτέλεια ούτε κινδυνολογία· είναι ζήτημα επιβίωσης και εμπιστοσύνης. Όταν ακούμε διαβεβαιώσεις από τον Υπουργός Εσωτερικών της Κυπριακής Δημοκρατίας ότι σε τέσσερις μήνες το 112 θα λειτουργεί όπως πρέπει, το ερώτημα δεν είναι αν θέλουμε να τον πιστέψουμε, αλλά αν έχουμε την πολυτέλεια να περιμένουμε.
Τα πρόσφατα γεγονότα με τις φωτιές στη Λεμεσό ανέδειξαν, για ακόμη μία φορά, τις αδυναμίες ενός μηχανισμού που δείχνει να τρέχει πίσω από τις εξελίξεις. Οι φυσικές καταστροφές δεν προειδοποιούν με δελτία τύπου. Δεν περιμένουν την ολοκλήρωση διαδικασιών, ούτε την ψήφιση κονδυλίων. Έρχονται ξαφνικά και δοκιμάζουν αν αυτά που ακούμε στα λόγια έχουν αντίκρισμα στην πράξη.
Το ίδιο ερώτημα γεννάται και για τα καταφύγια. Θεωρητικά υπάρχουν για να προστατεύουν τον κόσμο. Στην πράξη, όμως, όταν τα αντικρίζεις και αναρωτιέσαι αν είναι ασφαλέστερο να μπεις μέσα ή να μείνεις έξω, κάτι δεν πάει καλά. Η πολιτική προστασία δεν είναι απλώς ένας κατάλογος υποδομών· είναι η πραγματική τους λειτουργικότητα, η συντήρηση, ο έλεγχος, η διαφάνεια. Είναι η βεβαιότητα ότι, αν έρθει η κρίσιμη στιγμή, οι πολίτες θα ξέρουν πού να πάνε και τι να κάνουν.
Βρισκόμαστε σε μια περίοδο γεωπολιτικής αστάθειας, με πολεμικές συγκρούσεις σε μικρή απόσταση από την περιοχή μας. Δεν χρειάζεται πανικός· χρειάζεται σχέδιο. Δεν χρειάζονται μεγαλόστομες διαβεβαιώσεις· χρειάζεται λογοδοσία. Η ετοιμότητα δεν μετριέται με εξαγγελίες, αλλά με ασκήσεις, με ενημέρωση των πολιτών, με πραγματικές δοκιμές των συστημάτων.
Κανείς δεν ζητά το αδύνατο. Ζητάμε το αυτονόητο: να υπάρχει ένας μηχανισμός που λειτουργεί πριν χτυπήσει η κρίση και όχι αφού αφήσει πίσω της ζημιές. Οι καμπάνες των εκκλησιών δεν μπορούν να υποκαταστήσουν ένα οργανωμένο σύστημα έγκαιρης προειδοποίησης.
Η πίστη είναι προσωπική υπόθεση· η προστασία της ζωής είναι κρατική ευθύνη. Η κοινωνία έχει αποδείξει πολλές φορές ότι αντέχει. Αυτό που χρειάζεται τώρα είναι ένα κράτος που να αποδεικνύει, στην πράξη, ότι στέκεται στο ύψος των περιστάσεων. Γιατί στην επόμενη κρίση δεν θα μετρήσουν οι υποσχέσεις — θα μετρήσει η ετοιμότητα.
Του Παναγιώτη Τούμπα
