Μπορεί να ενοχλεί κάποιους, όμως η μουρμούρα μερίδας οπαδών της Ομόνοιας μόνο αδικαιολόγητη δεν είναι. Από πολύ νωρίς είδαν τον πρώτο μεγάλο στόχο της χρονιάς να χάνεται και, μαζί του, να προσγειώνονται απότομα οι προσδοκίες που είχαν καλλιεργηθεί.
Το κατά πόσο η είσοδος στη League Phase του Champions League αποτελούσε εξαρχής έναν εφικτό στόχο περνά πλέον σε δεύτερη μοίρα. Να θυμίσουμε απλώς ότι εκείνος που ανέβασε τον πήχη στα ύψη ήταν ο ίδιος ο πρόεδρος της Ομόνοιας. Όταν, όμως, διακηρύσσεις τόσο φιλόδοξους στόχους, οφείλεις να δημιουργείς και την υποδομή για να τους υπηρετήσεις. Διαφορετικά, ο πήχης δεν αποτελεί κίνητρο αλλά επικοινωνιακό πυροτέχνημα — και συνήθως σκάει στα χέρια εκείνων που το άναψαν.
Εκ των υστέρων κρίνοντας, η συγκεκριμένη στοχοθέτηση αποδείχθηκε λανθασμένη. Όχι επειδή μια μεγάλη ομάδα δεν δικαιούται να ονειρεύεται, αλλά επειδή τα μεγάλα όνειρα απαιτούν ανάλογο σχεδιασμό, ποιότητα, βάθος και έγκαιρες αποφάσεις. Πιο συνετό θα ήταν να τεθεί ο πήχης ένα σκαλί ψηλότερα από την προηγούμενη περίοδο: διατήρηση των κεκτημένων στην Κύπρο και διεκδίκηση της εισόδου στη League Phase του Europa League. Και, κυρίως, ολόκληρος ο καλοκαιρινός σχεδιασμός να κινηθεί αποφασιστικά προς αυτή την κατεύθυνση.
Αντί γι’ αυτό, είτε από υπερβολικό ενθουσιασμό είτε από εσφαλμένη ανάγνωση των δεδομένων, το συναίσθημα υπερίσχυσε της ψυχρής ποδοσφαιρικής λογικής. Το αποτέλεσμα ήταν ο αποκλεισμός να καταστεί ακόμη πιο επώδυνος. Όταν προηγουμένως έχεις υποσχεθεί κορυφές, ακόμη και μια αξιοπρεπής διαδρομή μπορεί να μοιάζει με αποτυχία.
Το μεγαλύτερο πρόβλημα, πάντως, δεν είναι μόνο η απώλεια του πρώτου μεγάλου στόχου. Εκείνο που ανησυχεί περισσότερο τον κόσμο είναι η αγωνιστική εικόνα. Στους τρεις πρώτους επίσημους αγώνες η Ομόνοια, για μεγάλα χρονικά διαστήματα, απλώς δεν βλεπόταν. Δεν ήταν ούτε η σκιά της ομάδας που, μόλις πριν από λίγους μήνες, απέπνεε αυτοπεποίθηση, συνοχή και νοοτροπία νικητή.
Η αποχώρηση πέντε ή έξι πρωτοκλασάτων ποδοσφαιριστών ασφαλώς επηρέασε. Δεν μπορεί, όμως, να χρησιμοποιείται ως άλλοθι. Οι αποχωρήσεις δεν προέκυψαν αιφνιδιαστικά ένα πρωί. Ήταν γνωστές ή, τουλάχιστον, προβλέψιμες. Η ομάδα προγραμματισμού όφειλε να είναι…
Διαβάστε περισσότερα
