Τους έξι πεσόντες και τους επτά αγνοουμένους του Αγίου Αμβροσίου Κερύνειας τίμησε η Πολιτεία στο ετήσιο μνημόσυνο της κοινότητας, με την Υφυπουργό Κοινωνικής Πρόνοιας Τίνα Παύλου να υπογραμμίζει, εκ μέρους του Προέδρου της Δημοκρατίας, ότι η αναζήτηση της αλήθειας παραμένει αδιαπραγμάτευτο χρέος.
Στον επιμνημόσυνο λόγο της, η κ. Παύλου ανέφερε ότι, 52 χρόνια μετά το καλοκαίρι του 1974, η μνήμη των πεσόντων και η προσδοκία για διακρίβωση της τύχης των αγνοουμένων παραμένουν ζωντανές.
Όπως σημείωσε, δεκατρείς άνθρωποι της κοινότητας χάθηκαν στη διάρκεια της τουρκικής εισβολής. Έξι έχουν ταυτοποιηθεί ως πεσόντες, ενώ επτά εξακολουθούν να περιλαμβάνονται στον κατάλογο των αγνοουμένων.
Οι έξι πεσόντες της κοινότητας
Ο Γεώργιος Μ. Δράκου, γιος του Μιχαήλ και της Ελένης, έλαβε μέρος στην κατάληψη του Αγίου Ιλαρίωνα και θεάθηκε για τελευταία φορά στις 22 Ιουλίου 1974 στον Άγιο Γεώργιο Κερύνειας. Τα λείψανά του εντοπίστηκαν το 2007.
Ο Παναγιώτης Καράντωνας, γιος του Αντρέα και της Άννας, συμμετείχε επίσης στις επιχειρήσεις στον Άγιο Ιλαρίωνα. Τα λείψανά του εντοπίστηκαν το 2017 σε ομαδικό τάφο στην περιοχή Πύργος Παυλίδη.
Ο Σωτήρης Αμβροσίου Αχιλλέως, γιος του Αμβρόσιου και της Ανδριάνθης, χτυπήθηκε θανάσιμα κατά τον βομβαρδισμό στρατιωτικής φάλαγγας στον Κοντεμένο. Τα λείψανά του εντοπίστηκαν το 2017.
Ο Χριστάκης Μ. Κυρατζή, γιος του Μιχαήλ και της Χρυστάλλας, πολέμησε στον Άγιο Ιλαρίωνα και στη συνέχεια κατευθύνθηκε προς τον Άγιο Γεώργιο Κερύνειας. Τα λείψανά του βρέθηκαν σε ομαδικό τάφο και κηδεύτηκαν μετά την ταυτοποίησή τους το 2016.
Ο Νίκος Α. Βλάχου, γιος του Ανδρέα και της Ελένης, βρισκόταν στις 14 Αυγούστου 1974 μαζί με άλλους στρατιώτες στον δρόμο προς το Λευκόνοικο, όπου έπεσαν σε τουρκική ενέδρα. Τα λείψανά του εντοπίστηκαν το 2022.
Στην ίδια ενέδρα έπεσε ο Χαράλαμπος Προδρόμου, γιος του Σέργιου και της Δέσποινας, ο οποίος κατευθύνθηκε προς το Λευκόνοικο με το τρακτέρ του πατέρα του. Τα λείψανά του εντοπίστηκαν επίσης το 2022, μαζί με εκείνα άλλων συμπολεμιστών του.
Επτά οικογένειες εξακολουθούν να περιμένουν
Η Υφυπουργός αναφέρθηκε ονομαστικά και στους επτά ανθρώπους της κοινότητας που παραμένουν αγνοούμενοι, καθώς και στη μακρόχρονη δοκιμασία των οικογενειών τους.
Ο Γεώργιος Α. Χατζηκύρου, γιος του Ανδρέα και της Ανδριάνας, κατευθύνθηκε μετά τη μάχη του Αγίου Ιλαρίωνα προς τον Άγιο Γεώργιο Κερύνειας στις 22 Ιουλίου. Σύμφωνα με μαρτυρίες, έπεσε μαχόμενος, όμως τα οστά του δεν έχουν εντοπιστεί.
Ο Ευθύμιος Μ. Ευθυμίου, γιος του Μιχαήλ και της Ευφροσύνης, φέρεται να τραυματίστηκε θανάσιμα στις 6 Αυγούστου 1974, κατά τη διάρκεια βομβαρδισμού στον Καραβά. Μέχρι σήμερα, ωστόσο, δεν έχουν βρεθεί στοιχεία που να επιτρέπουν οριστική απάντηση.
Ο Ζαχαρίας Σταυρή Ζαχαρία, γιος του Σταύρου και της Φωτεινής και σύζυγος της Ανδρούλας, θεάθηκε για τελευταία φορά στις 23 Ιουλίου 1974 στο Μπέλαπαϊς.
Ο Νίκος Παναγή, γιος του Παναγιώτη Παντελή και της Ανδριάνας, συνελήφθη από τουρκικές δυνάμεις στις 22 Ιουλίου 1974 και έκτοτε αγνοείται.
Ο Πέτρος Α. Πέτρου, γιος του Αντώνη και της Μαρίας και σύζυγος της Ευρούλας, θεάθηκε για τελευταία φορά κοντά στο Τέμπλος, νοτιοδυτικά της Κερύνειας.
Ο Σωτήρης Κούσπος, γιος του Ανδρέα και της Ελένης, θεάθηκε τελευταία φορά στις 22 Ιουλίου 1974, στην τοποθεσία Πικρόν Νερό του Καραβά, κοντά στο Πέντε Μίλι. Έκτοτε αγνοείται η τύχη του.
Ο Χριστάκης Χριστοδούλου-Παφίτης, γιος του Σάββα και της Δέσποινας, ήταν μαθητής και μόλις 17 ετών. Σύμφωνα με τον επιμνημόσυνο λόγο, συνελήφθη από Τούρκους στρατιώτες τον Σεπτέμβριο του 1974, οι οποίοι τον υποχρέωσαν να κατεβάσει την ελληνική σημαία από την εκκλησία του χωριού. Από τότε αγνοείται.
«Το χρέος δεν υπόκειται στη φθορά του χρόνου»
Απευθυνόμενη στις οικογένειες, η κ. Παύλου τόνισε ότι η τραγωδία των αγνοουμένων δεν περιορίστηκε σε μία στιγμή της Ιστορίας, αλλά συνεχίστηκε καθημερινά μέσα από την αβεβαιότητα και την απουσία οριστικής απάντησης.
Ανέφερε ότι καμία ομιλία ή τελετή δεν μπορεί να αναιρέσει τον πόνο, εκφράζοντας παράλληλα τον σεβασμό της Πολιτείας προς τους συγγενείς. Διαβεβαίωσε ότι η θυσία των πεσόντων και η μακρόχρονη δοκιμασία των οικογενειών συνιστούν διαρκές χρέος και παρακαταθήκη ευθύνης.
«Δεν παραιτούμαστε από την υποχρέωση της αλήθειας», υπογράμμισε, χαρακτηρίζοντας ηθικό, ανθρωπιστικό και εθνικό χρέος τη διακρίβωση της τύχης και του τελευταίου αγνοουμένου.
Η αναφορά στις προσπάθειες για το Κυπριακό
Η Υφυπουργός δήλωσε ότι η πάροδος 52 χρόνων δεν νομιμοποιεί τα τετελεσμένα της εισβολής, δεν μειώνει το δικαίωμα των προσφύγων στην επιστροφή και δεν διαγράφει το δικαίωμα των οικογενειών των αγνοουμένων στην αλήθεια.
Πρόσθεσε ότι το Κυπριακό αποτελεί τη μεγαλύτερη και κυριότερη προτεραιότητα και ότι ο Πρόεδρος Νίκος Χριστοδουλίδης εργάζεται για την επανέναρξη ουσιαστικών διαπραγματεύσεων, στη βάση του συμφωνημένου πλαισίου, του διαπραγματευτικού κεκτημένου και των αρχών, αξιών και του Δικαίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Ως στόχο έθεσε τον τερματισμό της κατοχής και την επίτευξη λειτουργικής και βιώσιμης λύσης, η οποία θα επανενώνει την Κύπρο και θα επιτρέπει στους νόμιμους πολίτες της να ζουν με ασφάλεια, ειρήνη, αξιοπρέπεια και πλήρη σεβασμό των δικαιωμάτων και των θεμελιωδών ελευθεριών τους.
Ο λόγος ολοκληρώθηκε με την προσδοκία οι άνθρωποι του Αγίου Αμβροσίου να μπορέσουν να επιστρέψουν ελεύθεροι στη γη τους και με απόδοση τιμής στους πεσόντες, στους αγνοουμένους και στις οικογένειές τους.
Πηγή: Υφυπουργείο Κοινωνικής Πρόνοιας
