Γράφει ο Παπα – Ράτσης
Το «δυτικοί» έχει άλλη βαρύτητα. Έλα μην γελιόμαστε μεταξύ μας.
Όταν λέμε δυτικοί υπονοούμε και εννοούμε ταυτόχρονα έναν προηγμένο πολιτισμό. Μία εξελιγμένη μορφή κοινωνίας. Μία υψηλότερου επιπέδου ανθρωπότητα αρκετές ταχύτητες μπροστά από τους υπόλοιπους. Και η έκφραση και μόνο κρύβει μία ελιτίστικη προδιάθεση.
Όσων αφορά τη θέση της γυναίκας για την οποία τόσο πολύ εμείς οι «δυτικοί» κοπτόμαστε, συμπληρώνουμε τα εξής:
Εμάς οι γυναίκες μας δεν φοράνε μπούρκες, δεν έχουμε νόμους που να γράφουν ξεκάθαρα «η γυναίκα είναι κατώτερη», μία γυναίκα δεν χρειάζεται άδεια για να οδηγήσει ή να βγει από το σπίτι.Όλα ίσα, πολιτισμένα και ΔυτικοΕυρωπαϊκά.
Αλλά κοίτα να δεις τι συνειδητοποίησα έπειτα από ένα τυχαίο έναυσμα: Σκεφτόμουνα πως θα ήταν άραγε αυτή τη στιγμή ο πλανήτης αν στη θέση του Τραμπ ήταν πρόεδρος των ΗΠΑ η αντίπαλός του στις προηγούμενες εκλογές, Κάμαλα Χάρις. Και η μία σκέψη έφερε την άλλη για να καταλήξω στο εξής ερώτημα:
Αλήθεια, πόσες από τις “πολιτισμένες” δυτικές χώρες είχαν ποτέ ηγέτιδα μία γυναίκα;
Μία που γεννήθηκε η απορία, μία που ξεκίνησα να ψάχνω.
Αυτά λοιπόν ήταν τα όχι και τόσο τιμητικά αποτελέσματα:
Οι ΗΠΑ; Όχι.Η Ισπανία; Όχι.Η Πορτογαλία; Όχι.Η Ολλανδία; Όχι.Το Βέλγιο; Όχι.Ο Καναδάς; Όχι.Η Ρωσία; Όχι.
Και αν αναρωτιέσαι που δεν αναρωτιέσαι: ούτε η Ελλάδα, ούτε η Κύπρος είχαν ποτέ γυναίκα πρωθυπουργό και πρόεδρο αντίστοιχα.
Όλες αυτές οι χώρες ανήκουν στην προοδευτική Δύση (εκτός από την Ρωσία) αλλά επίσης όλες αυτές είτε επίσημα είτε απλά ως πλειοψηφία πληθυσμού είναι Χριστιανικές χώρες στο θρήσκευμα. Καμία από τις πιο πάνω χριστιανικές χώρες δεν είχε ποτέ γυναίκα ηγέτιδα.
Κοίτα όμως τι συμβαίνει σε κάποιες μουσουλμανικές χώρες τις οποίες εμείς οι πολιτισμένοι δυτικοί τις έχουμε τσουβαλιάσει σε ένα μάτσο κράτη στα οποία η γυναίκα έχει απριόρι μηδαμινή ως μηδενική θέση στις κοινωνίες τους.
Πακιστάν.Μπανγκλαντές.Τουρκία.Ινδονησία.Κιργιστάν.Κόσοβο.
Χώρες που — ας είμαστε ειλικρινείς — στο δυτικό μας μυαλό κουβαλάνε ταμπέλες: «παραδοσιακές», «συντηρητικές», «πίσω». Και αυτές είναι οι ευγενικές προσεγγίσεις. Συνήθως τις λέμε «υποανάπτυκτες» και «απολίτιστες».
Και όμως αυτές οι χώρες…
Διαβάστε περισσότερα
