Νέα στοιχεία για την οργάνωση του κεντρικού κτηρίου και ένα σύνθετο ταφικό σύνολο αποκάλυψε η ανασκαφική περίοδος του 2026 στην Ερήμη-Λαόνιν του Ποράκου.
Οι εργασίες της Ιταλικής αρχαιολογικής αποστολής πραγματοποιήθηκαν από τις 27 Ιουλίου έως τις 21 Αυγούστου 2026, με τη συμμετοχή αρχαιολόγων, ερευνητών και φοιτητών από την Ιταλία και την Κύπρο.
Η έρευνα διεξάγεται υπό την επιστημονική επιμέλεια του καθηγητή Luca Bombardieri, στο πλαίσιο προγράμματος του Πανεπιστημίου της Σιένα. Υλοποιείται σε στενή συνεργασία με το Ιταλικό Υπουργείο Εξωτερικών και Διεθνούς Συνεργασίας και το Τμήμα Αρχαιοτήτων του Υφυπουργείου Πολιτισμού.
Η διάταξη του κεντρικού κτηρίου
Οι έρευνες στον οικισμό επικεντρώθηκαν στην κορυφή του λόφου, όπου βρίσκεται το μεγάλο κεντρικό κτήριο, ενώ εξετάστηκε επίσης τμήμα του νότιου ταφικού συγκροτήματος.
Το κεντρικό κτήριο, νότια του συγκροτήματος επεξεργασίας υφασμάτων, περιβάλλεται από τοίχους μεγάλων διαστάσεων και καταλαμβάνει περίπου 250 τετραγωνικά μέτρα. Η πρόσβαση φαίνεται ότι γινόταν μέσω στενού περάσματος με κατεύθυνση ανατολής-δύσης.
Οι φετινές εργασίες έδωσαν νέα δεδομένα για την κάτοψη και την εσωτερική οργάνωσή του. Ένας στενός τετράπλευρος διάδρομος ή προθάλαμος διαθέτει διπλή είσοδο με μη ευθυγραμμισμένα μονολιθικά κατώφλια, στοιχείο που υποδηλώνει λοξή πορεία προς τη μεγάλη κεντρική αυλή.
Στις δύο πλευρές της αυλής ανασκάφηκαν πλήρως έξι συμμετρικά διατεταγμένα δωμάτια, τα οποία σχηματίζουν την ανατολική και τη δυτική πτέρυγα. Μόνο ένα δωμάτιο της ανατολικής πτέρυγας, ο Τομέας 6, έχει άμεση πρόσβαση από την αυλή μέσω εισόδου με πλατύ κατώφλι.
Οι διαδοχικές λαξεύσεις στην επιφάνεια του κατωφλιού ταυτίζονται με παιχνίδια τύπου senet. Στο νοτιότερο τμήμα του ίδιου δωματίου βρέθηκε μεγάλος, βαθύς υπόγειος αποθηκευτικός χώρος, με εκτιμώμενη χωρητικότητα περίπου 2,8 κυβικών μέτρων.
Πρωιμότερη οικοδομική φάση
Στη νότια πτέρυγα αποκαλύφθηκε πρωιμότερη οικοδομική φάση, διαφορετικού προσανατολισμού, με ογκώδεις τοίχους και μακρόστενη κάτοψη.
Στο συγκεκριμένο σημείο, το κεντρικό κτήριο φαίνεται ότι ενσωμάτωσε προϋπάρχουσες εγκαταστάσεις. Μια κλίμακα θα εξασφάλιζε πρόσβαση σε δεύτερο όροφο, καθώς και στα τρία παράπλευρα δωμάτια της δυτικής πτέρυγας.
Στην ανατολική πλευρά δεν υπήρχαν άλλα δωμάτια συνδεδεμένα με το κεντρικό σύμπλεγμα. Εκεί εκτεινόταν ένας σχετικά μεγάλος υπαίθριος χώρος με εγκαταστάσεις και πιθανότατα ελαφριές ή προσωρινές ξύλινες κατασκευές, όπως υποδηλώνουν οι κυκλικές οπές πασσάλων.
Ανατολικότερα εντοπίστηκαν στεγασμένοι χώροι και κατάλοιπα τουλάχιστον ενός τετράπλευρου οικοδομικού τμήματος, το οποίο εκτιμάται ότι είχε οικιστική χρήση.
Τρεις τάφοι στη νότια νεκρόπολη
Η αποστολή διερεύνησε επίσης μικρό τμήμα της νότιας νεκρόπολης, έξω από τα τείχη. Εκεί εξετάστηκαν πλήρως τρεις θαλαμοειδείς τάφοι, οι Τ.2656, Τ.2657 και Τ.2658, με κάθετους δρόμους.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την ταφική αρχιτεκτονική παρουσιάζει ο Τ.2656. Συνδέεται με επιμήκη κάθετο δρόμο και διαθέτει πάγκο στο πίσω μέρος του θαλάμου, απέναντι από την είσοδο.
Μια δεύτερη εσωτερική είσοδος τον συνδέει με άλλο θάλαμο προς τα δυτικά. Σύμφωνα με το Τμήμα Αρχαιοτήτων, τα ευρήματα αποκαλύπτουν σύνθετο ταφικό πρόγραμμα, το οποίο συνδέεται χρονικά με την τελευταία φάση κατοίκησης της θέσης, στα τέλη της Μέσης Εποχής του Χαλκού.
