Αρχική Τελευταία Νέα ΜΑΡΙΟΣ ΧΡΗΣΤΟΥ: Ναυαγοσώστης έσωσε μητέρα και 10χρονη από πνιγμό – «Τι θα...

ΜΑΡΙΟΣ ΧΡΗΣΤΟΥ: Ναυαγοσώστης έσωσε μητέρα και 10χρονη από πνιγμό – «Τι θα γινόταν αν συνέβαινε μετά τις 6 ή πριν τις 10:30;»

ΜΑΡΙΟΣ ΧΡΗΣΤΟΥ: Ναυαγοσώστης έσωσε μητέρα και 10χρονη από πνιγμό – «Τι θα γινόταν αν συνέβαινε μετά τις 6 ή πριν τις 10:30;»
Προσθέστε το Lemesos Blog ως προτιμώμενη πηγή στο Google

Ένα περιστατικό που θα μπορούσε να είχε εξελιχθεί σε τραγωδία σημειώθηκε σήμερα το μεσημέρι σε παραλία της Πάφου, όταν μια μητέρα και η 10χρονη κόρη της βρέθηκαν σε δύσκολη θέση μέσα στη θάλασσα.Το ευτύχημα ήταν ότι εκείνη την ώρα βρίσκονταν σε υπηρεσία δύο ναυαγοσώστες, οι οποίοι αντιλήφθηκαν άμεσα τον κίνδυνο και έσπευσαν να βοηθήσουν. Με την έγκαιρη επέμβασή τους κατάφεραν να βγάλουν με ασφάλεια από τη θάλασσα τόσο τη μητέρα όσο και την ανήλικη κόρη της, αποτρέποντας τα χειρότερα.

Σύμφωνα με τις πληροφορίες μας, ήταν γύρω στις 12:20 όταν η μητέρα και η 10χρονη κόρη της, κολυμπούσαν περίπου 40 μέτρα από την ακτή. Η θάλασσα δεν ήταν ήρεμη και μέσα σε λίγα λεπτά η κατάσταση άλλαξε. Η μητέρα προσπαθούσε να κρατήσει το παιδί στην επιφάνεια, ενώ το ρεύμα τις παρέσυρε προς τα έξω. Ο ναυαγοσώστης Μάριος Χρήστου αντιλήφθηκε αμέσως τι συνέβαινε. Μαζί με τον συνάδελφό του Ραφαήλ Αθανασίου έσπευσαν στο σημείο και μέσα σε ελάχιστο χρόνο κατάφεραν να προσεγγίσουν μητέρα και παιδί και να τις οδηγήσουν με ασφάλεια στην ακτή.

Η όλη επιχείρηση, όπως περιγράφει ο Μάριος Χρήστου, κράτησε λιγότερο από τρία λεπτά. Μητέρα και κόρη βγήκαν από τη θάλασσα τρομαγμένες και εξαντλημένες, αλλά ευτυχώς σώες. Για τον Μάριο Χρήστου, όμως, το περιστατικό δεν τελειώνει με τη διάσωση. Αντίθετα, γεννά για ακόμη μία φορά το ερώτημα για το πόσο σημαντική είναι η παρουσία ναυαγοσωστών στις παραλίες και, κυρίως, για το τι συμβαίνει στις ώρες και στα σημεία όπου δεν υπάρχει κάλυψη.

Οι ναυαγοσώστες Μάριος Χρήστου και Ραφαήλ Αθανασίου, που έσπευσαν άμεσα για να σώσουν μητέρα και 10χρονη κόρη από τη θάλασσα.

«Η κατάδυσή , η λαβή ασφαλείας, η μεταφορά – όλα έγιναν σαν ρομπότ. Το σώμα θυμάται αυτό που η ψυχή ξεχνάει μέσα στη βιασύνη. Σε λιγότερο από τρία λεπτά, και οι δύο ήταν στην ακτή, βήχοντας νερό, τρέμοντας, αλλά ζωντανές. Η μητέρα με αγκάλιασε. Το παιδί απλά κοίταζε τη θάλασσα με μάτια που δεν ήθελαν να ξαναδούν μπλε. Και τώρα, κάθομαι εδώ. Κουρασμένος. Ικανοποιημένος. Αλλά και θυμωμένος. Διότι ξέρω ότι η σημερινή διάσωση δεν ήταν επιτυχής εξαιτίας του κράτους. Ήταν επιτυχής παρά το κράτος».

Ο ίδιος θέτει το ερώτημα τι θα μπορούσε να είχε συμβεί εάν το περιστατικό σημειωνόταν σε ώρα που δεν…

Διαβάστε περισσότερα