Γράφει ο Νίκος Κατσαρός
Δεν είναι απλώς μια πορεία
Κάθε φορά που λέμε Pride, υπάρχει ο πειρασμός να μείνουμε στην εύκολη – και βολική για λογιών αφηγήματα – εικόνα: σημαίες, χρώματα, μουσική, συνθήματα, φωτογραφίες, πορεία.
Όλα αυτά υπάρχουν. Και καλά κάνουν και υπάρχουν. Αλλά αν μείνουμε μόνο εκεί, χάνουμε την ουσία μίας πολύ σημαντικής πτηχής της ιστορίας του.
Διότι το Pride δεν γεννήθηκε ως φεστιβάλ. Γεννήθηκε ως αντίδραση.
Από το Stonewall στον σημερινό δρόμο
Στις 28 Ιουνίου του 1969, στο Stonewall Inn της Νέας Υόρκης, μια ακόμη αστυνομική έφοδος σε ένα γκέι μπαρ δεν πέρασε όπως οι προηγούμενες.
Άνθρωποι που είχαν συνηθίσει να τους κυνηγούν, να τους εξευτελίζουν, να τους σπρώχνουν στο περιθώριο, αντιστάθηκαν. Δεν ζήτησαν άλλη μια φορά να τους «ανεχθούν». Είπαν, με τον τρόπο που μπορούσαν εκείνη τη στιγμή, ότι υπάρχουν ισότιμα με όλους τους άλλους.
Ότι η ύπαρξή τους δεν μπορεί να είναι παράνομη, ντροπιαστική ή κρυμμένη.
Από εκεί ξεκινά ο μήνας περηφάνειας. Όχι από την ανάγκη κάποιων ανθρώπων να προκαλέσουν, όπως βολεύει να λένε όσοι δεν θέλουν να καταλάβουν. Αλλά από την ανάγκη κάποιων ανθρώπων να σταματήσουν να φοβούνται για τα αυτονόητα.
Δεν ζητούν ειδικά δικαιώματα
Η μεγάλη παρεξήγηση γύρω από τα ΛΟΑΤΚΙ+ δικαιώματα είναι ότι παρουσιάζονται συχνά σαν «ειδικά δικαιώματα».
Δεν είναι.
Είναι τα ίδια καθημερινά, ανθρώπινα δικαιώματα που οι περισσότεροι θεωρούμε δεδομένα: να μπορείς να περπατάς στον δρόμο χωρίς να μετράς βλέμματα, να κρατάς το χέρι του ανθρώπου σου χωρίς να κοιτάς πίσω σου, να έχεις οικογένεια, εργασία, ασφάλεια, υγεία, αναγνώριση, αξιοπρέπεια.
Να μη χρειάζεται να εξηγείς κάθε φορά την ύπαρξή σου σαν να απολογείσαι.
Η ορατότητα δεν είναι καπρίτσιο
Η ορατότητα δεν είναι καπρίτσιο. Είναι άμυνα απέναντι στην εξαφάνιση και τον εκφοβισμό.
Για χρόνια, ολόκληρες ζωές έμαθαν να μικραίνουν για να χωρέσουν. Να χαμηλώνουν τη φωνή, να αλλάζουν αντωνυμίες, να κρύβουν σχέσεις, να κάνουν πως γελούν με αστεία που τους πληγώνουν, να παριστάνουν κάτι άλλο στο οικογενειακό τραπέζι, στη δουλειά, στο σχολείο, στην παρέα.
-Εσύ πότε θα μας φέρεις νύφη στο σπίτι;
-Και πως θα σου φαινόταν ρε μάνα να σου έφερνα γαμπρό; (κάτι που σκέφτηκες αλλά ποτέ δεν…
Διαβάστε περισσότερα
