Από τη «συντριβή» και την «άνευ όρων παράδοση» σε μια συμφωνία γεμάτη αστερίσκους, εξαιρέσεις και 60 ημέρες διαπραγμάτευσης
Γράφει ο Νίκος Κατσαρός
Πριν αρχίσουν οι λέξεις να φοράνε στολή παραλλαγής
Πριν ο Ντόναλντ Τραμπ αρχίσει να μυρίζεται πυρηνικές απειλές, υπαρξιακούς κινδύνους, βαλλιστικούς εφιάλτες και όλα εκείνα που συνήθως προηγούνται ενός πολέμου, το Ιράν δεν ήταν ακριβώς μία χώρα σε περίπατο.
Ήταν μια οικονομία πιεσμένη, βαριά χτυπημένη από κυρώσεις, με υψηλό πληθωρισμό, εσωτερική φθορά και χρόνια εξάρτηση από το πετρέλαιο. Αλλά δεν ήταν και ετοιμοθάνατο κράτος. Η ίδια η Παγκόσμια Τράπεζα είχε σημειώσει ότι η ιρανική οικονομία είχε καταγράψει διαδοχικά χρόνια ανάπτυξης, κυρίως χάρη στην ανάκαμψη του πετρελαϊκού τομέα, παρά τις κυρώσεις.
Με απλά λόγια: το Ιράν ήταν στριμωγμένο, όχι τελειωμένο.
Και αυτό έχει σημασία. Διότι άλλο ξεκινάς πόλεμο απέναντι σε έναν αντίπαλο που καταρρέει και άλλο απέναντι σε έναν αντίπαλο που έχει μάθει να ζει μέσα στο στρίμωγμα. Το Ιράν δεν χρειαζόταν να κερδίσει με παρέλαση. Του αρκούσε να μην ηττηθεί όπως του είχαν υποσχεθεί.
Ο πόλεμος που ξεκίνησε για να τελειώσει τα πάντα
Όταν οι ΗΠΑ και το Ισραήλ εξαπέλυσαν τις επιθέσεις κατά του Ιράν στις 28 Φεβρουαρίου, οι στόχοι που παρουσιάστηκαν δεν ήταν μικροί και μετρημένοι.
Ο Δονάλδος μιλούσε για επιχείρηση που θα εξάλειφε την άμεση πυρηνική απειλή, θα κατέστρεφε το βαλλιστικό οπλοστάσιο του Ιράν, θα αποδυνάμωνε τα δίκτυα των συμμάχων του και θα παρέλυε τις ναυτικές του δυνατότητες.
Δηλαδή, για να μην κρυβόμαστε πίσω από ανακοινώσεις: ο στόχος δεν ήταν απλώς να πιεστεί η Τεχεράνη. Ήταν να γονατίσει.
Ο Λευκός Οίκος έφτασε να γράφει ότι οι αμερικανικές δυνάμεις «εξαφανίζουν» τις δυνατότητες του ιρανικού καθεστώτος και ότι η πολεμική μηχανή των ΗΠΑ αποδομεί συστηματικά την ικανότητα του Ιράν να απειλεί ξανά την Αμερική και τους συμμάχους της. (Αλήθεια πότε συνέβη αυτό;)
Εντάξει. Να δεχτούμε ότι σε έναν πόλεμο υπάρχει προπαγάνδα. Να δεχτούμε ότι κάθε ηγέτης που ρίχνει βόμβες πρέπει κάπως να τις «πουλήσει» στο εσωτερικό του. Αλλά εδώ δεν μιλάμε για απλή υπερβολή. Μιλάμε για επικοινωνιακό bodybuilding με αναβολικά.
Κάθε μέρα και μια συντριβή. Κάθε εβδομάδα και…
Διαβάστε περισσότερα
