Γράφει ο Παπα – Ράτσης
Ο Δημήτρης Μητροπάνος τραγούδησε τη δημιουργία του Μάριου Τόκα και του Σαράντη Αλεβιζάτου, το «Θάλασσες». Το ίδιο έκανε και ο Ηλίας Κλωναρίδης: τραγούδησε το «Θάλασσες» του Αντώνη Βαρδή.
Τραγούδια με τίτλο «Σ’ αγαπώ» μπορεί να υπάρχουν και καμιά δεκαριά. Πρόχειρα μου έρχονται στο μυαλό 3-4.
Ο Lionel Richie έκανε μεγάλη επιτυχία με το Hello, γεγονός που δεν εμπόδισε την Adele, χρόνια αργότερα, να κάνει επίσης μεγάλη επιτυχία με ένα άλλο Hello, δίχως αυτό να αναγκάσει τον Lionel να βγει από τα ρούχα του.
Η πιο μεγάλη επιτυχία των Radiohead είναι ασφαλώς το Creep. Ωστόσο, αντίστοιχα, η πιο μεγάλη επιτυχία των Stone Temple Pilots είναι επίσης ένα Creep, όπως τραγούδι με τον ίδιο τίτλο διαθέτει και το RnB συγκρότημα TLC.
Οπότε μπορούμε να συμφωνήσουμε ότι το να έχουν δύο τραγούδια τον ίδιο τίτλο δεν είναι επιλήψιμο, δεν είναι κλοπή, δεν είναι καλλιτεχνική στειρότητα και έλλειψη φαντασίας; Ότι, πολύ απλά, δύο δημιουργίες μπορούν να έχουν τον ίδιο τίτλο και να συνυπάρχουν στο καλλιτεχνικό σύμπαν, χωρίς να προσβάλλει ή να «δανείζεται» το οτιδήποτε η μία από την άλλη; Μπορούμε; Ωραία.
Πάμε λοιπόν και στο θέμα μας. Όπως έχει γίνει γνωστό, η Μαριάννα Κατσιμίχα (κόρη του Πάνου Κατσιμίχα) κυκλοφόρησε ένα τραγούδι πριν λίγο καιρό με τίτλο «Το βαλς των χαμένων ονείρων». Πρόκειται για μία δημιουργία σε μουσική του Δημήτρη Καρρά και σε αδημοσίευτους στίχους του μεγάλου Άλκη Αλκαίου.
Αυτό δεν άρεσε στον θετό γιο του Μάνου Χατζηδάκι, Γιώργο, και ο λόγος είναι προφανής: το τραγούδι έχει τον ίδιο τίτλο με το διάσημο μουσικό θέμα του Χατζηδάκι. Ο υιός αιτήθηκε αλλαγή ονόματος του τραγουδιού και έτσι η δισκογραφική εταιρεία αναγκάστηκε να το μετονομάσει από «Το βαλς των χαμένων ονείρων» σε «Το βαλς των ονείρων».
Και πάλι καλά, θα έλεγε κανείς. Διότι έρχονται αυτοί οι νέοι δημιουργοί και αλλοιώνουν τη μουσική μας κληρονομιά.
Κατ’ αρχάς, ας ξεκινήσουμε από το άλλο προφανές: ποιο κατοχυρωμένο δικαίωμα έχει ο οποιοσδήποτε να διαχειρίζεται τις ελληνικές λέξεις; Δηλαδή, ο τίτλος «Το βαλς των χαμένων ονείρων», πριν τον χρησιμοποιήσει ο Χατζηδάκις, ήταν τυχαίες λέξεις από το ελληνικό αλφάβητο και, μόλις κυκλοφόρησε το έργο του, η χρήση τους σε αυτή τη σειρά έγινε περιουσία των απογόνων…
Διαβάστε περισσότερα
