
Στον Κόλπο της Βεγγάλης υπάρχει ένα καταπράσινο νησί στο οποίο κανένας επισκέπτης δεν επιτρέπεται να αποβιβαστεί. Είναι το Βόρειο Σέντινελ, πατρίδα ενός από τους πιο απομονωμένους αυτόχθονες λαούς της Γης. Οι Σεντινελέζοι απορρίπτουν κάθε επαφή με τον έξω κόσμο και η Ινδία έχει επιλέξει να προστατεύσει το δικαίωμά τους να συνεχίσουν να ζουν όπως οι ίδιοι επιθυμούν.
Σε μια εποχή κατά την οποία οι δορυφόροι χαρτογραφούν κάθε γωνιά του πλανήτη και η ψηφιακή τεχνολογία έχει καταργήσει σχεδόν όλες τις αποστάσεις, υπάρχει ακόμη ένας τόπος που παραμένει ουσιαστικά απρόσιτος. Ένα μικρό νησί του Ινδικού αρχιπελάγους, καλυμμένο σχεδόν ολόκληρο από πυκνό τροπικό δάσος, εξακολουθεί να αποτελεί έναν κλειστό και σχεδόν άγνωστο κόσμο.
Το Βόρειο Σέντινελ –North Sentinel Island– βρίσκεται στον Κόλπο της Βεγγάλης και αποτελεί μέρος των νησιών Ανταμάν και Νικομπάρ, μιας απομακρυσμένης επικράτειας της Ινδίας. Απέχει περίπου 1.200 χιλιόμετρα από την ηπειρωτική χώρα και έχει έκταση περίπου 60 τετραγωνικών χιλιομέτρων.
Οι ακτές του περιβάλλονται από κοραλλιογενείς υφάλους, οι οποίοι καθιστούν δύσκολη την προσέγγιση μεγάλων σκαφών. Δεν υπάρχουν λιμάνια, δρόμοι ή σύγχρονες υποδομές. Πίσω από τη στενή αμμώδη παραλία υψώνεται ένα πυκνό δάσος, μέσα στο οποίο ζουν οι Σεντινελέζοι, ένας από τους τελευταίους αυτόχθονες λαούς που εξακολουθούν να αποφεύγουν τη σταθερή επαφή με τον έξω κόσμο.
Ένας λαός που παραμένει άγνωστος
Οι πληροφορίες για τους Σεντινελέζους είναι εξαιρετικά περιορισμένες. Δεν είναι γνωστό πώς αποκαλούν οι ίδιοι τον εαυτό τους, το νησί τους ή τη γλώσσα που μιλούν. Ούτε γνωρίζουμε με βεβαιότητα πόσοι είναι.
Οι εκτιμήσεις για τον πληθυσμό τους κυμαίνονται συνήθως μεταξύ 50 και 150 ατόμων. Η Ινδία ανέφερε παλαιότερα έναν εκτιμώμενο πληθυσμό περίπου 50 ανθρώπων, αλλά οποιοσδήποτε αριθμός παραμένει κατά προσέγγιση, καθώς δεν έχει πραγματοποιηθεί άμεση απογραφή. Οι επίσημοι παρατηρούν το νησί μόνο από απόσταση, χωρίς να επιχειρούν να εισέλθουν στο εσωτερικό του.
Οι προηγούμενες απογραφές βασίστηκαν απλώς στον αριθμό των ανθρώπων που μπορούσαν να διακρίνουν οι παρατηρητές στην παραλία. Το 2001 είχαν καταγραφεί 39 άτομα και το 2011 μόλις 15. Οι αριθμοί αυτοί δεν…
Διαβάστε περισσότερα




