Αρχική Από το Παρελθόν Οδός Γλάδστωνος, ένας δρόμος με μεγάλη ιστορία, ποιός ήταν όμως ο Γουίλιαμ...

Οδός Γλάδστωνος, ένας δρόμος με μεγάλη ιστορία, ποιός ήταν όμως ο Γουίλιαμ Γκλάνστοουν;

WEGladstone2

Οδός Γλάδστωνος. Ένας δρόμος με μεγάλη ιστορία, ένας δρόμος ο οποίος κάποτε οριοθετούσε τα όρια της πόλης μας, ένας δρόμος στον οποίο κάποτε ζούσε η νυκτερινή διασκέδαση διαφορετική σίγουρα από την σημερινή.

Με τα βαρέλια να κλείνουν τον δρόμο τα βράδια και να τον μετατρέπουν σε πεζόδρομο εκεί μαζευόταν όλη η τότε Λεμεσός. Στην ΟΑΣΗ, στην ΑΚΡΟΠΟΛΗ, στο σινεμά ΑΛΑΜΠΡΑ.

Γνωρίστε ποιός είναι ο  Γουίλιαμ Γκλάντστοουν ο οποίος έδωσε το όνομα του στον δρόμο αυτό:

Ο Γουίλιαμ Γκλάντστοουν, (WilliamEwartGladstone29 Δεκεμβρίου 1809 – 19 Μαΐου 1898, στην παλαιά ελληνική βιβλιογραφία ως Ουίλιαμ Γλάδστων) ήταν διαπρεπής Άγγλος πολιτικός φιλελευθέρων αρχών που διετέλεσε πρωθυπουργός του Ηνωμένου Βασιλείου. Διακρίθηκε για τη ρητορική του δεινότητα και το φιλελληνισμό του. Ήταν επίσης εταίρος της Βασιλικής Εταιρείας και μέλος της Βασιλικής Στατιστικής Εταιρείας.

Το 1834 έγινε δεύτερος λόρδος θησαυροφύλακας και το 1835 υφυπουργός Αποικιών, οπότε τάχθηκε επανειλημμένα υπέρ της κατάργησης της δουλείας στις αποικίες. Το 1862, ως Υπουργός Οικονομικών στην Κυβέρνηση Πάλμερστον, ψήφισε υπέρ της ενώσεως των Ιονίων Νήσων με την Ελλάδα. Το 1867 διαδέχθηκε τον Λόρδο Ρώσσελ στην αρχηγία του κόμματος των Φιλελευθέρων και το 1868 σχημάτισε την πρώτη υπό την προεδρία του κυβέρνηση, οπότε και κατάφερε να ψηφιστεί νόμος για τον χωρισμό της εκκλησίας από το κράτος.

Παραιτήθηκε το 1873 κατόπιν απορρίψεως ενός νομοσχεδίου του και δεν έπαψε να παρακολουθεί τα πολιτικά γεγονότα, επιτιθέμενος με δριμύτητα κατά της φιλοτουρκικής πολιτικής του Μπέντζαμιν Ντισραέλι. Κατά τη διάρκεια των εκλογών του 1880, με πλειοψηφία κέρδισε τις εκλογές και έγινε για δεύτερη φορά πρωθυπουργός. Έτσι πέτυχε να σταλεί στο Βερολίνο για τη συνδιάσκεψη, η οποία τελικά θα έδινε τηΘεσσαλία στην Ελλάδα, το 1881.

Το 1886 σχημάτισε την τρίτη του κυβέρνηση με πρόγραμμα τη χορήγηση πλήρους αυτονομίας στην Ιρλανδία. Επειδή η Βουλή καταψήφισε το σχετικό νομοσχέδιο, έγιναν εκλογές το 1892, οι οποίες τον έφεραν για τέταρτη φορά στη θέση του πρωθυπουργού. Το νομοσχέδιο του ψηφίστηκε από την Βουλή, αλλά απορρίφθηκε από την Βουλή των Λόρδων. Τελικά, ο Γκλάντστοουν παραιτήθηκε οριστικά από την πολιτική το 1893, οπότε και ασχολήθηκε με τη μετάφραση των Ωδών του Ορατίου και άλλων συγγραφέων.

WEGladstone2