Την άμεση απελευθέρωση Ιρανού υπηκόου, ο οποίος κρατείτο επί 12 μήνες ενόψει απέλασης, διέταξε το Ανώτατο Δικαστήριο, κρίνοντας παράνομη τη συνέχιση της κράτησής του. Σύμφωνα με την απόφαση, οι αρμόδιες Αρχές δεν τεκμηρίωσαν επαρκώς ούτε τις ενέργειες για την επιστροφή του ούτε τις προοπτικές ολοκλήρωσης της διαδικασίας.
Το Δικαστήριο έκανε δεκτή την αίτηση για έκδοση εντάλματος habeas corpus, μέσω της οποίας ζητήθηκε η απελευθέρωση του αιτητή.
Η πορεία της υπόθεσης
Όπως καταγράφεται στην απόφαση, ο αιτητής αφίχθηκε στην Κυπριακή Δημοκρατία το 2000. Κατά τα επόμενα χρόνια υπέβαλε διάφορες αιτήσεις για άδεια παραμονής και εργασίας, ενώ κινήθηκαν διαδικασίες απέλασης και κράτησής του.
Τον Σεπτέμβριο του 2025 εκδόθηκαν διατάγματα κράτησης και απέλασης. Τον Φεβρουάριο του 2026 υπέβαλε αίτηση για διεθνή προστασία και ακολούθησε η έκδοση νέου διατάγματος κράτησης. Η αίτησή του για άσυλο απορρίφθηκε τον Μάιο του 2026.
Οι αρμόδιες Αρχές υποστήριξαν ότι η κράτηση επανεξεταζόταν τακτικά και ότι καταβάλλονταν προσπάθειες για να εξασφαλιστεί ταξιδιωτικό έγγραφο από την πρεσβεία του Ιράν, ώστε να καταστεί δυνατή η επιστροφή του.
Ανέφεραν επίσης ότι ο αιτητής δεν διέθετε έγκυρο ταξιδιωτικό έγγραφο και δεν συνεργαζόταν με τις Αρχές για τον επαναπατρισμό του.
Γενικές και αόριστες οι αναφορές των Αρχών
Το Ανώτατο επισήμανε, ωστόσο, ότι από τον Ιούνιο του 2026 «διαφαίνεται μια επανάληψη των θέσεων των αρμόδιων Αρχών ως προς το ότι γίνονται προσπάθειες για την έκδοση ταξιδιωτικού εγγράφου του Αιτητή και για τη διενέργεια της επιστροφής του».
Έκρινε ότι οι συγκεκριμένες θέσεις διατυπώνονταν «με πλήρη γενικότητα και αοριστία», χωρίς στοιχεία που να προσδιορίζουν τις ενέργειες που είχαν γίνει ή τις προοπτικές ολοκλήρωσης της διαδικασίας επιστροφής.
Το Δικαστήριο διευκρίνισε ακόμη ότι όσα ανέφερε η πλευρά της Δημοκρατίας κατά την προφορική αγόρευση σχετικά με τις προσπάθειες και τις δυσκολίες της απέλασης δεν αποτελούσαν αποδεικτικά στοιχεία και δεν μπορούσαν να ληφθούν υπόψη.
Η κρίση του Ανωτάτου για τη διάρκεια της κράτησης
Στην απόφαση υπογραμμίζεται ότι η κράτηση προσώπου στο πλαίσιο διαδικασίας διεθνούς προστασίας πρέπει να διαρκεί το συντομότερο δυνατό και να συνεχίζεται μόνο όσο εξακολουθούν να υφίστανται οι νόμιμοι λόγοι που την επιτρέπουν.
Το Ανώτατο σημείωσε επίσης ότι οι διοικητικές διαδικασίες πρέπει να προχωρούν χωρίς αδικαιολόγητες καθυστερήσεις. Καθυστερήσεις που δεν οφείλονται στον κρατούμενο δεν μπορούν, από μόνες τους, να δικαιολογούν την παράταση της κράτησής του.
«Με δεδομένο ότι οι αναφορές των αρμόδιων Αρχών ως προς τις ενέργειες τους είναι ασαφείς και αόριστες, χωρίς να καταδεικνύεται με βεβαιότητα ότι αυτές ενεργούν με τη δέουσα επιμέλεια και χωρίς να μπορεί να προβλεφθεί η όποια προοπτική δυνατότητας απέλασης του Αιτητή, κρίνω ότι ο συνολικός χρόνος κράτησης του καθιστά αυτή παράνομη», αναφέρεται στην απόφαση.
Υπό αυτά τα δεδομένα, το Δικαστήριο έκρινε βάσιμη και δικαιολογημένη την αίτηση για έκδοση εντάλματος habeas corpus και διέταξε την άμεση απελευθέρωση του αιτητή.
Πηγή: ΚΥΠΕ
