Την άμεση απελευθέρωση αιτητή ασύλου από το Ιράν διέταξε το Ανώτατο Δικαστήριο, εκδίδοντας προνομιακό ένταλμα Habeas Corpus. Έκρινε ότι η κράτησή του είχε παραταθεί «αδικαιολόγητα», επειδή οι Αρχές δεν του γνωστοποίησαν εγκαίρως την απόφαση της Υπηρεσίας Ασύλου για απόρριψη του αιτήματός του.
Σύμφωνα με την απόφαση, η οποία εκδόθηκε τη Δευτέρα, ο αιτητής ζήτησε να κηρυχθεί παράνομη και καταχρηστική η συνέχιση της κράτησής του. Ο χρόνος άφιξής του στη Δημοκρατία παραμένει άγνωστος.
Η πορεία της υπόθεσης
Ο αιτητής υπέβαλε αίτημα διεθνούς προστασίας στις 19 Ιουλίου 2023. Η Υπηρεσία Ασύλου το απέρριψε στις 19 Νοεμβρίου 2025, επειδή δεν παρουσιάστηκε στην καθορισμένη συνέντευξη.
Στις 12 Φεβρουαρίου 2026 συνελήφθη για το αδίκημα της παράνομης παραμονής στο έδαφος της Δημοκρατίας. Εναντίον του εκδόθηκαν διάταγμα απέλασης και διάταγμα κράτησης, βάσει του άρθρου 14 του περί Αλλοδαπών και Μεταναστεύσεως Νόμου.
Το διάταγμα απέλασης ανεστάλη μετά την υποβολή, στις 4 Μαρτίου 2026, αίτησης για επανάνοιγμα του φακέλου του. Ακολούθησε νέο διάταγμα κράτησης δυνάμει του άρθρου 9ΣΤ του περί Προσφύγων Νόμου.
Η νέα αίτηση απορρίφθηκε από την Υπηρεσία Ασύλου στις 29 Μαΐου 2026, όμως η σχετική απόφαση επιδόθηκε στον αιτητή μόλις στις 15 Σεπτεμβρίου 2026. Ο ίδιος προσέφυγε στο Διοικητικό Δικαστήριο Διεθνούς Προστασίας, με την υπόθεση να είναι ορισμένη για συνέχιση των διευκρινίσεων στις 9 Νοεμβρίου 2026.
Όπως αναφέρεται στην απόφαση του Ανωτάτου, όσο εκκρεμεί η διαδικασία ενώπιον του Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας, ο άνδρας θεωρείται αιτητής διεθνούς προστασίας και δεν επιτρέπεται να απελαθεί.
Η καθυστέρηση των τρεισήμισι μηνών
Το Ανώτατο υπενθύμισε ότι η κράτηση αιτητή πρέπει να έχει τη μικρότερη δυνατή διάρκεια και να συνεχίζεται μόνο όσο εξακολουθεί να ισχύει ο νόμιμος λόγος κράτησης. Επισήμανε επίσης ότι, ακόμη και αν ολοκληρώνονταν όλες οι απαραίτητες ενέργειες για την απομάκρυνσή του, αυτή δεν θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί πριν κριθεί η προσφυγή του και μόνο εφόσον απορριπτόταν.
Στην απόφαση σημειώνεται ότι δεν υπήρχε ενημέρωση για ενέργειες των Αρχών με σκοπό την απέλασή του μετά τη σύλληψη της 12ης Φεβρουαρίου. Παράλληλα, δεν δόθηκε εξήγηση για το γεγονός ότι, ενώ τελούσε υπό κράτηση, ενημερώθηκε στις 15 Σεπτεμβρίου για απόφαση που είχε ληφθεί από τις 29 Μαΐου.
Το Δικαστήριο διαπίστωσε καθυστέρηση τρεισήμισι μηνών, η οποία δεν μπορούσε να αποδοθεί στον αιτητή. Αν η απορριπτική απόφαση του είχε επιδοθεί σύντομα μετά την έκδοσή της και η προσφυγή είχε καταχωριστεί τότε, η διαδικασία θα μπορούσε ενδεχομένως να είχε ήδη ολοκληρωθεί, αναφέρεται στην απόφαση.
Καταγράφεται επίσης η θέση των Αρχών ότι υπήρχαν βάσιμοι λόγοι να θεωρείται πως ο αιτητής υπέβαλε αίτηση διεθνούς προστασίας για να καθυστερήσει ή να εμποδίσει την εκτέλεση της απόφασης απέλασης.
Το Ανώτατο κατέληξε, ωστόσο, ότι η κράτηση είχε επιμηκυνθεί αδικαιολόγητα λόγω της χωρίς αιτιολογία αποτυχίας των Αρχών να κοινοποιήσουν εγκαίρως την απόφαση της Υπηρεσίας Ασύλου. Ως εκ τούτου, ενέκρινε την αίτηση, διέταξε την απελευθέρωση του αιτητή και επιδίκασε τα έξοδα υπέρ του και εναντίον της Δημοκρατίας.
Πηγή: ΚΥΠΕ
