Την άμεση απελευθέρωση Λιβανέζου υπηκόου, ο οποίος κρατείτο για περισσότερο από έναν χρόνο με σκοπό την απέλασή του, διέταξε το Ανώτατο Δικαστήριο, κρίνοντας παράνομη τη συνέχιση της κράτησής του λόγω της αβέβαιης προοπτικής επιστροφής του στον Λίβανο.
Στην απόφασή του, ημερομηνίας 15 Σεπτεμβρίου 2026, το Δικαστήριο αναγνώρισε ότι οι κυπριακές Αρχές συνέχισαν τις προσπάθειες απέλασης. Έκρινε, ωστόσο, ότι η άρνηση των λιβανικών Αρχών να δεχθούν τον αιτητή και η αβεβαιότητα για το αν και πότε θα μπορούσε να απομακρυνθεί δεν δικαιολογούσαν πλέον την κράτησή του.
Τα διατάγματα κράτησης και απέλασης
Ο αιτητής είχε φτάσει στην Κύπρο μέσω των κατεχομένων και τον Ιούλιο του 2019 υπέβαλε αίτηση διεθνούς προστασίας, η οποία απορρίφθηκε.
Τον Σεπτέμβριο του 2021 καταδικάστηκε από το Κακουργιοδικείο Πάφου σε φυλάκιση 18 μηνών για αδικήματα που περιλάμβαναν συνωμοσία προς διάπραξη κακουργήματος και πρόκληση βαριάς σωματικής βλάβης.
Από το 2022 είχαν εκδοθεί σε βάρος του διατάγματα κράτησης και απέλασης. Τον Οκτώβριο του 2023, έπειτα από προηγούμενη διαδικασία Habeas Corpus, το Ανώτατο εξέδωσε ένταλμα υπέρ του και ο αιτητής αφέθηκε ελεύθερος.
Ακολούθησε νέα διαδικασία διεθνούς προστασίας. Τον Ιούλιο του 2025 καταδικάστηκε εκ νέου, αυτή τη φορά από το Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου, σε φυλάκιση τριών μηνών για παράνομη παραμονή στη Δημοκρατία.
Στις 6 Αυγούστου 2025 εκδόθηκε νέο διάταγμα κράτησης και απέλασης. Η κράτησή του επανεξετάστηκε από τις αρμόδιες Αρχές, ενώ τον Ιανουάριο του 2026 το Διοικητικό Δικαστήριο επικύρωσε τα δύο διατάγματα.
Η νέα προσφυγή στο Ανώτατο
Ο αιτητής προσέφυγε εκ νέου στο Ανώτατο, ζητώντας την έκδοση προνομιακού εντάλματος Habeas Corpus.
Υποστήριξε, μεταξύ άλλων, ότι η κράτησή του είχε υπερβεί το αναγκαίο χρονικό διάστημα, ότι δεν υπήρχε πλέον λογική προοπτική απέλασης και ότι οι Αρχές δεν εξέταζαν επαρκώς εναλλακτικά μέτρα αντί της κράτησης.
Το Δικαστήριο κατέγραψε ότι οι κυπριακές Αρχές δεν είχαν εγκαταλείψει τη διαδικασία απέλασης. Μετά την απόφαση του Διοικητικού Δικαστηρίου, προώθησαν το σχετικό διάταγμα και προέβησαν σε ενέργειες για την επιστροφή του αιτητή στον Λίβανο.
Στις 12 Αυγούστου 2026 εγκρίθηκε η συνοδεία του από τέσσερα μέλη της Υπηρεσίας Αλλοδαπών και Μετανάστευσης. Η αναγκαστική επιστροφή προγραμματίστηκε αρχικά για τις 31 Αυγούστου και ακολούθως για τις 10 Σεπτεμβρίου.
Η άρνηση από την Interpol Βηρυτού
Στις 2 Σεπτεμβρίου, όμως, η Interpol Βηρυτού απάντησε αρνητικά στο αίτημα της Interpol Λευκωσίας για αποδοχή του αιτητή στον Λίβανο, χωρίς να προσδιορίσει τους λόγους της άρνησης.
Η επιχείρηση επαναπατρισμού αναβλήθηκε. Σύμφωνα με την απόφαση, θα ακολουθούσε προσπάθεια μέσω των Υπουργείων Εξωτερικών Κύπρου και Λιβάνου, ώστε να εξασφαλιστεί η έγκριση των λιβανικών Αρχών.
Το Ανώτατο διαπίστωσε ότι η αποτυχία των πρόσφατων προσπαθειών επιστροφής «δεν μπορεί να αποδοθεί στον Αιτητή». Παράλληλα, επισήμανε ότι δεν υπήρχε ένδειξη ούτε για το χρονικό πλαίσιο της νέας διαδικασίας ούτε για το κατά πόσο αυτή θα είχε θετικό αποτέλεσμα.
«Με δεδομένες τις ανεπιτυχείς πρόσφατες προσπάθειες και το αβέβαιο της εξέλιξης της όποιας προοπτικής απέλασης του Αιτητή, ο οποίος συνεχίζει να κρατείται για πέραν του ενός έτους, η συνέχιση της κράτησης του δεν δικαιολογείται πλέον και κατ’ επέκταση η κράτηση του κρίνεται παράνομη», αναφέρεται στην απόφαση.
Η προϋπόθεση για συνέχιση της κράτησης
Το Δικαστήριο υπενθύμισε ότι, βάσει του περί Αλλοδαπών και Μετανάστευσης Νόμου, η κράτηση υπηκόου τρίτης χώρας με σκοπό την απέλαση πρέπει να έχει τη μικρότερη δυνατή διάρκεια. Μπορεί να διατηρείται μόνο για όσο διάστημα η διαδικασία απομάκρυνσης εξελίσσεται με τη δέουσα επιμέλεια.
Σημείωσε επίσης ότι, όταν δεν υφίσταται πλέον λογική προοπτική απομάκρυνσης για νομικούς ή άλλους λόγους, η κράτηση παύει να δικαιολογείται και το πρόσωπο πρέπει να απολύεται.
Το Ανώτατο έκρινε βάσιμη την αίτηση, εξέδωσε το προνομιακό ένταλμα Habeas Corpus και διέταξε τις αρμόδιες Αρχές της Κυπριακής Δημοκρατίας «να αφήσουν αμέσως ελεύθερο τον αιτητή».
Πηγή: ΚΥΠΕ
