Ο Δημήτρης Κόκοτας έφυγε από τη ζωή στις 25 Αυγούστου 2026, σε ηλικία 57 ετών, έπειτα από τη μακρά περιπέτεια υγείας που άρχισε τον Μάρτιο του 2024. Νοσηλευόταν στο νοσοκομείο «Γεώργιος Γεννηματάς», μετά το έμφραγμα που είχε υποστεί κατά τη διάρκεια τηλεοπτικού γυρίσματος.
Με παρουσία άνω των τριών δεκαετιών, ο τραγουδιστής συνέδεσε το όνομά του με τη λαϊκή και ποπ-λαϊκή σκηνή των ’90s, αλλά και με τραγούδια που εξακολούθησαν να ακούγονται πολύ μετά την πρώτη κυκλοφορία τους.
Ένα βαρύ όνομα, μια ξεχωριστή διαδρομή
Ήταν γιος του Σταμάτη Κόκοτα, μιας από τις χαρακτηριστικότερες φωνές του ελληνικού λαϊκού τραγουδιού. Η οικογενειακή καταβολή τον έφερε από νωρίς κοντά στη μουσική, αλλά η δική του πορεία απέκτησε διακριτή ταυτότητα μέσα από το ρεπερτόριο, τις συνεργασίες και τον τρόπο ερμηνείας του.
Ο Δημήτρης Κόκοτας δεν έμεινε μόνο στη σχέση του με τη μουσική κληρονομιά του πατέρα του. Στη δεκαετία του 1990 δημιούργησε προσωπικό κοινό και βρέθηκε στο επίκεντρο μιας περιόδου κατά την οποία το λαϊκό τραγούδι είχε ισχυρή παρουσία στη δισκογραφία, στο ραδιόφωνο και στις μεγάλες μουσικές σκηνές.
Οι «Διαδόσεις» και η συνεργασία με τον Φοίβο
Το καθοριστικό δισκογραφικό ξεκίνημα ήρθε το 1994 με τις «Διαδόσεις», σε μουσική και στίχους του Φοίβου. Σύμφωνα με την ΕΡΤ, ο πρώτος προσωπικός δίσκος του έφτασε τις 30.000 πωλήσεις σε Ελλάδα και Κύπρο και έγινε χρυσός.
Τραγούδια όπως οι «Διαδόσεις», «Αυτά τα χείλια», «Άντε γεια μας» και «Κι αν σ’ αγαπώ» σύστησαν τη φωνή του στο ευρύ κοινό. Η συνεργασία με τον Φοίβο συνεχίστηκε το 1995 με τη «Συνείδηση», στην οποία περιλαμβάνονταν, μεταξύ άλλων, η «Ανεμώνα», το «Γιατί με τυραννάς» και το «Πολύ καλή για να ’σαι αληθινή».
Το 1997 ακολούθησε η «Αχαριστία», με τραγούδια όπως η «Αμαρτωλή», η «Πορσελάνη» και το «Της τα συγχωρώ». Οι κυκλοφορίες εκείνης της περιόδου αποτέλεσαν τον βασικό κορμό της αναγνωρίσιμης δισκογραφικής ταυτότητάς του.
Νέοι δημιουργοί και διαφορετικές μουσικές συνεργασίες
Το 1998 συνεργάστηκε με τον Νίκο Καρβέλα στο άλμπουμ «Για μένα», από το οποίο ξεχώρισαν το ομώνυμο τραγούδι, το «Στο ’χω πει», ο «Παλιοχαρακτήρας» και το «Για πάντα».
Έναν χρόνο αργότερα κυκλοφόρησε το «Σε ρεύματα αντίθετα», με μουσική του Γιώργου Θεοφάνους και στίχους του Πάνου Φαλάρα. Στον δίσκο περιλαμβάνονταν τα «Είσαι γυναίκα ουρανός», «Παντού σημάδια σου», «Τι σου χρωστάω», «Μήνυμα γραπτό» και «Σ’ εκείνη να γυρίσεις».
Η δισκογραφική του παρουσία συνεχίστηκε κατά τη δεκαετία του 2000 με τα άλμπουμ «Έχω φύγει», «Ολόψυχα δικός σου», «Ένα» και «Απρόσμενη αγάπη». Το 2007 παρουσίασε το «Άμα δε σε δω απόψε», ολοκληρώνοντας έναν κύκλο προσωπικών δισκογραφικών κυκλοφοριών.
Οι συνεργασίες στη σκηνή
Στη διάρκεια της καριέρας του συνεργάστηκε με καλλιτέχνες όπως η Μαρινέλλα, η Καίτη Γαρμπή, ο Πασχάλης Τερζής, η Άντζελα Δημητρίου, ο Αντύπας, ο Βασίλης Καρράς, η Κωνσταντίνα και η Λίτσα Γιαγκούση. Μοιράστηκε επίσης τη σκηνή με τον πατέρα του, συνδέοντας τη δική του μουσική πορεία με την προηγούμενη γενιά του ελληνικού τραγουδιού.
Το 2013 συμμετείχε μαζί με τον Χάρη Βαρθακούρη, τον Γρηγόρη Μπιθικώτση και τον Στέλιο Διονυσίου στην περιοδεία «A Tribute to the Legends». Οι τέσσερις ερμηνευτές παρουσίασαν στο εξωτερικό ένα πρόγραμμα αφιερωμένο στα τραγούδια των πατεράδων τους.
Τα τραγούδια που μένουν
Οι «Διαδόσεις», η «Ανεμώνα», η «Αμαρτωλή», η «Πορσελάνη», το «Γιατί με τυραννάς», το «Πολύ καλή για να ’σαι αληθινή» και το «Στο ’χω πει» είναι μερικά από τα τραγούδια που συνδέθηκαν στενά με τη φωνή του. Μέσα από αυτά αποτυπώνεται και η εξέλιξη της ελληνικής ποπ-λαϊκής δισκογραφίας από τα μέσα της δεκαετίας του 1990 και μετά.
Η μακρά περιπέτεια υγείας
Τον Μάρτιο του 2024 ο Δημήτρης Κόκοτας υπέστη έμφραγμα κατά τη διάρκεια τηλεοπτικού γυρίσματος και μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο «Γεώργιος Γεννηματάς». Παρέμεινε νοσηλευόμενος για περισσότερο από δύο χρόνια.
Η είδηση του θανάτου του, στις 25 Αυγούστου 2026, έκλεισε μια διαδρομή που είχε αρχίσει στη σκιά ενός ιστορικού οικογενειακού ονόματος, αλλά εξελίχθηκε σε προσωπική και αναγνωρίσιμη παρουσία στο ελληνικό τραγούδι. Η μνήμη του παραμένει δεμένη με τις ηχογραφήσεις και τις ερμηνείες που άφησε πίσω του.
