Οι πληροφορίες για τις συνθήκες διαβίωσης του Στυλιανού Κωνσταντίνου δεν προέρχονταν μόνο από τη μητέρα του, κατέθεσε την Τετάρτη ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας η Προϊστάμενη Νοσηλεύτρια των Υπηρεσιών Ψυχικής Υγείας, Κυριακή Ιωάννου.
Η κ. Ιωάννου αντεξετάστηκε από τον συνήγορο υπεράσπισης του πατέρα του παιδιού, Κωνσταντίνο Καζαντζή, σχετικά με το ιστορικό του Στυλιανού και τις πληροφορίες που είχε λάβει για την οικογενειακή κατάστασή του.
Οι πηγές των πληροφοριών
Ο κ. Καζαντζής υπέβαλε στη μάρτυρα ότι η μητέρα αντιμετώπιζε ζητήματα ψυχικής υγείας και, συνεπώς, τα λεγόμενά της δεν θα έπρεπε να λαμβάνονται «τοις μετρητοίς».
Η κ. Ιωάννου απάντησε ότι οι πληροφορίες για την κατάσταση στο σπίτι προέρχονταν από περισσότερες πηγές. Όπως ανέφερε, σχετικές αναφορές είχαν γίνει από τη μητέρα, τους δασκάλους, την εκπαιδευτική ψυχολόγο, τους κοινωνικούς λειτουργούς και τον ιερέα της κοινότητας.
Η μάρτυρας, η οποία είχε συνεργαστεί με τη μητέρα του Στυλιανού ως κοινωνική νοσηλεύτρια, διευκρίνισε ότι ο ρόλος της δεν ήταν να διαγνώσει το παιδί. Καθήκον της ήταν να συγκεντρώσει το αναγκαίο ιστορικό και να το διαβιβάσει στην ψυχολόγο.
Κατά τον χρόνο εκείνο, είπε, δεν υπήρχε γραπτή συγκατάθεση του πατέρα για τη λήψη του ιστορικού του παιδιού. Η ίδια είχε ενημερωθεί από τη μητέρα ότι εκείνος είχε δώσει τη συγκατάθεσή του.
Η αξιολόγηση και το οικογενειακό περιβάλλον
Ερωτηθείσα εάν η εμπλοκή της υπηρεσίας αφορούσε την αξιολόγηση του Στυλιανού, η κ. Ιωάννου ανέφερε ότι η αξιολόγηση ενός παιδιού συνδέεται με το οικογενειακό περιβάλλον στο οποίο ζει, καθώς και με τον τρόπο που οι γονείς αντιλαμβάνονται και αντιμετωπίζουν τις δυσκολίες του.
Ο συνήγορος υπέβαλε ότι, κατά την κυρίως εξέτασή της, η μάρτυρας είχε αναφέρει πως σκοπός της συνεργασίας με τη μητέρα ήταν η στήριξή της. Τη ρώτησε, επίσης, εάν η παραπομπή αφορούσε τον ίδιο τον Στυλιανό.
Η κ. Ιωάννου απάντησε ότι επρόκειτο για ένα παιδί που ζούσε σε συγκεκριμένο οικογενειακό περιβάλλον και ότι οι δυσκολίες του «πολύ πιθανόν να πήγαζαν από εκείνα που ζούσε». Πρόσθεσε ότι στις αρμοδιότητες της υπηρεσίας περιλαμβανόταν και η στήριξη των γονέων.
Σε άλλη ερώτηση, εξήγησε ότι η στήριξη ενός γονέα εξαρτάται από τη φύση του προβλήματος. Στην περίπτωση του Στυλιανού, είπε, οι εκπαιδευτικοί ψυχολόγοι, οι δάσκαλοι, η μητέρα και η κοινωνική λειτουργός είχαν αναφέρει ότι επρόκειτο για «ένα παιδί αυτοκαταστροφικό». Βάσει του παραπεμπτικού, το περιστατικό είχε κριθεί «πάρα πολύ επείγον».
Ο κ. Καζαντζής διερωτήθηκε πώς η ψυχολόγος που εξέτασε το παιδί δεν εντόπισε ψυχολογική ασθένεια, ενώ ο Στυλιανός είχε χαρακτηριστεί ως αυτοκαταστροφικός. Η κ. Ιωάννου απάντησε ότι «ένα παιδί που πάει σε έναν προστατευόμενο χώρο δεν βγάζει συμπεριφορές αυτοκαταστροφικές και επικίνδυνες».
Οι αναφορές για βία
Η αντεξέταση στράφηκε ακολούθως στις αναφορές για βία από τον πατέρα και στο περιεχόμενο της έκθεσης που είχε συντάξει η μάρτυρας για το παιδί.
Ο κ. Καζαντζής υπέβαλε ότι στην έκθεσή της δεν υπήρχαν δικές της αναφορές για βία του πατέρα προς τον Στυλιανό. Η κ. Ιωάννου συμφώνησε ότι τέτοιες αναφορές δεν εντοπίζονται σε αυτήν.
Για τις αναφορές ότι ο Στυλιανός είχε δει περιστατικά βίας του πατέρα προς τη μητέρα, η μάρτυρας είπε ότι αυτές περιλαμβάνονταν στο ιστορικό που είχε καταγράψει μετά από συνάντησή της με τη μητέρα.
Η ίδια απάντησε αρνητικά όταν ρωτήθηκε εάν είχε δει ποτέ τη μητέρα χτυπημένη. Διευκρίνισε ότι, κατά την κυρίως εξέτασή της, είχε αναφέρει πως τρίτα πρόσωπα, μεταξύ των οποίων η κοινωνική λειτουργός, είχαν δει τη μητέρα με μώλωπες. Επειδή δεν επρόκειτο για προσωπική της διαπίστωση, η πληροφορία δεν περιλήφθηκε ως τέτοια στην έκθεσή της.
Το ερωτηματικό στην περιγραφή της σχέσης
Ο συνήγορος αναφέρθηκε ακόμη σε καταγραφή στο ιστορικό, σύμφωνα με την οποία η μητέρα είχε περιγράψει τη σχέση της με τον πατέρα ως «πολύ καλή». Δίπλα στη συγκεκριμένη αναφορά, η μάρτυρας είχε τοποθετήσει ερωτηματικό.
Η κ. Ιωάννου εξήγησε ότι η μητέρα είχε αρχικά περιγράψει τον σύζυγό της ως «πολύ υπομονετικό και φροντιστικό και στα παιδιά του», ενώ σε άλλο σημείο τον χαρακτήριζε «πολύ νευρικό» και ανέφερε ότι έλεγε αισχρόλογα.
Όπως είπε, θεώρησε ότι υπήρχε αντίφαση ανάμεσα στις δύο περιγραφές και σκόπευε να τη συζητήσει με τη λειτουργό που θα έβλεπε το παιδί.
Οι αναφορές για τη φάρμα και την ψυχική υγεία της μητέρας
Σε σχέση με την παρουσία του Στυλιανού στη φάρμα, η κ. Ιωάννου ανέφερε ότι το παιδί έκανε βοηθητικές εργασίες, όπως να ταΐζει τα ζώα και να καθαρίζει τον χώρο.
Ο κ. Καζαντζής υπέβαλε ότι αυτές οι ενέργειες δεν συνιστούσαν εργασία ή αντικατάσταση εργάτη. Ανέφερε επίσης ότι η σχετική αναφορά δεν υπήρχε στην έκθεση ή στις σημειώσεις της μάρτυρος, η οποία απάντησε και στις δύο περιπτώσεις «σεβαστό».
Ο συνήγορος έθεσε και το ζήτημα της ψυχικής υγείας της μητέρας, αναφέροντας ότι έπειτα από κάποια χρόνια διαγνώστηκε με διπολική διαταραχή. Η κ. Ιωάννου απάντησε ότι δεν γνώριζε τη συγκεκριμένη διάγνωση.
Για την κατάσταση της μητέρας κατά τον ουσιώδη χρόνο, η μάρτυρας είπε ότι είχε κατάθλιψη, αλλά ήταν λειτουργική. «Εγώ την είδα διαυγέστατη με καταθλιπτικό συναίσθημα», ανέφερε, προσθέτοντας ότι είχε μιλήσει με ψυχολόγο και ψυχίατρο και ότι «η κοπέλα δεν ήταν διπολική».
Συνέχιση της διαδικασίας στις 15 Οκτωβρίου
Κατά την επανεξέταση, η εκπρόσωπος της Κατηγορούσας Αρχής, Έλενα Κωνσταντίνου, ρώτησε τη μάρτυρα εάν η υπηρεσία της ήταν αρμόδια να απομακρύνει τον Στυλιανό από την οικογένειά του. Η κ. Ιωάννου απάντησε αρνητικά.
Η συνέχιση της διαδικασίας ορίστηκε για τις 15 Οκτωβρίου.
Η υπόθεση αφορά τον θάνατο του 14χρονου Στυλιανού Κωνσταντίνου τον Σεπτέμβριο του 2019 και εξετάζει κατά πόσο προκύπτουν ευθύνες εντός της οικογένειας και από πλευράς κρατικών υπηρεσιών.
Πηγή: ΚΥΠΕ
